Aynı köpek. Arada sadece 13 gün var.
Solda sevdiğini görünce mutluluktan deliye dönen Maviş; sağda aynı insanlara bakmaya bile korkan, sinmiş bir canlı.
@eyupbelediyesi , 13 günde bu çocuğa ne yaptınız? Maviş’in arkasında onu arayan, vazgeçmeyen insanlar vardı ve sağ salim çıkardılar. Ya kimsesi olmayanlar? Eski halini bilmediğimiz, sesi çıkmayan diğer hayvanlar içeride ne yaşıyor?
Bir hayvanı barınaktan "sağ" alabildiğimize şükreder hale geldik. Bu utanç hepimize yeter.
@TC_istanbul@TCTarim , barınaklardaki bu tabloyu kim denetliyor? Hayvanların sadece ölmemiş olması sizler için için yeterli bir kriter mi? SÖZDE KORUMANIZ ALTINA ALDIĞINIZ HAYVANLARI NEDEN YİNE SİZDEN KURTARMAK ZORUNDA KALIYORUZ?
Sözde korumaya alıyoruz diye götürüldüğü yerden kurtarılmak zorunda kalan bir can daha…
13 yaşında Maviş. Tam 13 gün önce Eyüpsultan belediyesi veterinerlik işleri tarafından iğneyle sakinleştirilerek barınağa alınmış. Bugün çıkardığımızda karşımızda zayıflamış, bitkin, hayata küsmüş gibi duran bir köpek vardı maalesef.
Önce şunu soralım: 13 yaşındaki bir hayvanı, sağlık durumu ve taşıdığı riskler gözetilmeden iğneyle etkisiz hale getirerek toplamak nasıl bir uygulama? Bu işlemi kim, hangi veteriner değerlendirmesiyle yaptı?
Ve asıl soru…
Biz neden barınaktan çıkardığımız hayvanları her defasında yeniden hayata döndürmeye çalışıyoruz? Neden hastalıkla, açlıkla, susuzlukla, bakımsızlığın sonuçlarıyla mücadele etmek zorunda kalıyoruz?
Personel sayısı artıyor ama hayvanların hali neden değişmiyor? Kapasiteniz kaç, içeride kaç hayvan var? Neden gönüllüler yalnızca salı, perşembe ve cumartesi günleri, 13.00–14.00 arasında ziyaret edebiliyor? Haftada sadece üç saat! Neden?
@TC_istanbul ve @isttarimorman , sizlere de soruyoruz: Bu bakımevini kim, ne zaman, nasıl denetliyor? Bu hayvanların hangi koşullarda yaşadığını gerçekten biliyor musunuz?
@eyupbelediyesi !
Bu hayvanlar size teslim edildi diye sizin malınız olmadı. Onlar bize, hepimize emanet. Yaşamları da sizin sorumluluğunuzda.
Bizler bu ülkenin vatandaşlarıyız. Vergilerimizle yürütülen bu hizmetin karşılığında beton duvarlar, kapalı kapılar ve bitik hayvanlar değil; bakım, tedavi, merhamet ve yaşam hakkına saygı görmek istiyoruz.
Bu canlar Allah’ın yarattığı, acıyı da korkuyu da hisseden canlılar. Ne kendilerini savunabiliyorlar ne de başlarına gelenleri anlatabiliyorlar.
Biz onların sesi olmak zorundayız. Siz de onların yaşamını korumak zorundasınız.
Sokaktan toplamakla görev bitmez. Asıl sorumluluk o hayvan size emanet edildiğinde başlar.
Ve artık şu sorunun cevabını istiyoruz: Sizin korumanız altındaki hayvanları neden yine sizden kurtarmak zorunda kalıyoruz?
4 yaşında, dişi ve kısır. İnanılmaz sakin bir kız. Şile Belediyesinde sahiplendirme padoklarında muhtemelen 2 yıldan uzun süredir biri onu alsın diye bekliyor. Orada yaşlanıp ölmemesi için en azından bahçesine alacak kimse yok mudur?
📍 ŞİŞLİ / İSTANBUL
🏡 2 AYLIK MİNİK BİR KIZ, ÖMÜRLÜK AİLESİNİ ARIYOR!
Gece küçücük bir ses duydum, sokağa indim…
Onu bir arabanın motorunda buldum. 🥹
Veterinerde güvende ama küçücük dünyası bir kafesten ibaret.
İstanbul'da Sevileceği, büyüyeceği yuva bekliyor.
#KediSahiplen
Not: Yoda’ya bakıp seviniyorum. Sonra gözüm arkadakilere kayıyor, içim burkuluyor. Çünkü biliyorum, Yoda küçücük olduğu için birinin kalbine dokunması, bir yuva bulması daha kolay. Biz de bu yüzden önce ona şans yaratmaya çalışıyoruz.
Ama ya diğerleri? O fotoğrafta öylece duran, belki yıllardır kimsenin dönüp ikinci kez bakmadığı o koca çocuklar…
İşte en çok buna üzülüyorum. Birini kurtarmak için uğraşırken diğerlerinin orada kalacağını bilmeye. İster istemez onları da biz ayırıyoruz, insanların kimi seveceğine göre.
Keşke bir gün hepsinin önünde aynı kapılar açılsa. Keşke bir köpeğin kaderini kaç kilo olduğu belirlemese.
Çünkü o kocaman bedenlerin içinde de birinin kucağına sığmak isteyen küçücük kalpler var.
Günlerdir dönüp dönüp aynı saniyeleri izliyorum. Bir türlü çıkamıyorum bu videodan. Düşünüyorum da… Hayatında ilk kez gördüğü bir insanın boynuna böyle sarılabilmek nasıl bir kalptir?
Ne tanımaya çalışıyor, ne güvenmek için zaman istiyor. Öylece bırakıyor kendini. Kocaman gövdesini, bütün ağırlığını, belki de bugüne kadar içinde biriktirdiği bütün sevgi ihtiyacını… Sanki o boynu, o kucağı yıllardır tanıyormuş gibi.
Biz insanlar birine güvenebilmek için ne çok şey bekliyoruz. Kaç kez düşünüyor, kaç kez sorguluyor, kaç kez kendimizi korumaya çalışıyoruz. Onlarsa bazen tek bir dokunuşta bütün kalplerini açıyorlar. Ve insanın içini asıl burkan da bu. Bunca şey yaşamışken hâlâ sevmekten, hâlâ güvenmekten vazgeçmemiş olmaları.
Şu kocaman çocuğun küçücük bir sevgi karşısında nasıl eridiğine bakın…
İyi ki geldin İrem .
Günaydın, Odin'e Bodrum ve çevrede yuva arıyorum. Açlıktan kilosu azalmış ve arka ayağı incinmiş şekilde yakaladım onu. Tasması yepyeniydi. Zeki bir ırk, her eğitimi alacak kapasite ve yaşta. Biraz toparlansın onu yuvaya kavuşturalım hadi.
Bu kıza da henüz geçici / kalıcı yuva çıkmadı. O da Hatay'da. Hava şartları ortada ve bu çocukların barınakta yaşama şansları yok. Pansiyon desteği de olur ama öncelik sıcak yuva. 🙏🙏🙏 Acil DESTEK ‼️‼️‼️ @Badiko_
Arkadaşlar canım @Badiko_ hataydan birkaç can çıkarıyor ama geçici ve özellikle kalıcı yuvaya çok acil ihtiyaç var.Kalabalıkta korkudan yemek yiyemeyen şu çocuk gelecek ama betty yuvalanmadığı için onu alamıyorum.Çok sıkıştık ve desteğinize ihtiyacımız var.DESTEK Lütfen‼️‼️‼️
arkadaşlar bu kedinin yurtdışına çıkmak için tüm testleri yapıldı. 23 Kasım sonrası uçabilir Avrupa’ya , Kanada’ya
biz bu kıza çok emek verdik
ciddi paralar harcadık
bu kızı yurtiçinde kimse istemedi yurtdışındaki kedi taliplilerine ulaştırmamıza yardımcı olur musunuz?
sevecen, kısır , 1.5 yaşında ve sağlıklı
aşırı kucakçı
hollanda olur ispanya olur belçika olur
guzel yuvası neredeyse bulsun onu 8 aydır yuva arıyoruz