←
CATESOMI11,769 posts
CATESOMI avatar

CATESOMI

@Catesomi

Dad X4 | Financially Free at 41 | Real Estate enthusiast | Former CIB banker (20yrs) | EMBA IESE.edu |

◷ Joined February 2013▧ 739 Photos and videos
CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·23 Mar 2024

Durante años viví con miedo, estrés e incomprensión. Llegué a sufrí tres crisis de ansiedad. Hoy, tengo el control de mi vida. He comprado todo mi tiempo, tengo salud, familia y libertad. ¿Como lo he conseguido? Por primera vez en redes, os cuento quien es @Catesomi 🧵

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·2h

Nunca hagáis un seguro de hogar con TUIO. La peor empresa de seguros de la historia. Lo barato sale caro.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·10h

"Voy a correr 4 maratones y hacer 3 Ironman, ha llegado el momento de disfrutar la vida". 😵‍💫

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·12h

La riqueza huye del comunismo y con ella los miles de empleo que genera.

Goldman Sachs vlucht uit New York en laat socialistische burgemeester Mamdani in paniek achter. De burgemeester van New York krijgt een harde klap te verduren nadat bevestigd is dat Goldman Sachs, een van de historische reuzen van Wall Street, honderden van zijn managers en medewerkers dwingt te kiezen tussen verhuizen naar Dallas, Texas, of Salt Lake City, of de onderneming volledig te verlaten, als gevolg van de onhoudbare operationele kosten veroorzaakt door de belastingverhogingen en regelgeving die door zijn socialistische bestuur worden gedreven. De massale uittocht van het iconische bedrijf naar zakenvriendelijkere staten markeert het begin van een aangekondigde economische ineenstorting in de Big Apple.

2:44
CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 17

Lo único seguro de este tuit, es que con esta mentalidad, la mal llamada suerte nunca estará de tu lado.

Habria que ver cuantos han llegado a las ochos cifras, pero vamos que lo de lotería iba por ahí y no en sentido literal: habrá futbolistas, deportistas, youtubers que habrán tendido la suerte de hacer patrimonio pero no es lo normal que se hablaba en el tweet

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 16

A este hijo de papá acomplejado, le parece imposible que alguien normal sin heredar pueda construir un patrimonio de 8 cifras a través del esfuerzo y el sacrificio. Triste mentalidad, muy extendida en el país de la envidia y motivo por el cual mi perfil es anónimo.

Es curioso cómo corre el fundador de Vox a defender a 33 personas que tienen más patrimonio que 18 millones de españoles. ¿No le parece suficiente ventaja en la vida nacer con 10M de euros en la cuenta? ¿No iba esto de cultura del esfuerzo y meritocracia?

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 13

Ayer me crucé con Don Martin Landaluce, que estaba entrenando en la Federación. Gran chaval, majísimo. En 2027 dará que hablar, todavía más!

Post attachment
CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 13

No sé qué utilidad tiene entrevistar a un mentiroso patológico, más allá de sacar de quicio a todos tus oyentes.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 10

Lo mejor de la entrevista de ayer, es ver a un periodista pedirle a un político que no corte videos en twitter para segundos después decir que el como periodista si va a tener que cortar el vídeo.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 9

Si en España gobernará Ada Colau o cualquiera de sus secuaces no quedaría riqueza a la que freír a impuestos.

Sra. Colau, según sus parámetros, #SoyPijo. Mi padre murió cuando yo tenía 18 años. No heredé nada. Mientras estudiaba Ingeniería Industrial, trabajaba todas las horas que podía para ganar dinero. Empecé de cero. He creado empresas, he vendido varias y me ha ido bien. Detrás hay incontables noches sin dormir, riesgos y sacrificios que usted desconoce. Me fui a California con mi familia para seguir emprendiendo. Mi mujer renunció a su plaza de médico, ganada por oposición. Después de 14 años, hemos vuelto. Y me encuentro con que una exalcaldesa de Barcelona considera aceptable hablar de “freír” a impuestos a personas como yo. Pagar impuestos es justo y necesario. Financiar los servicios públicos exige que contribuyamos según nuestra capacidad. Pero una cosa es exigir una contribución y otra convertir en enemigo a quien ha prosperado. Usted no sabe de dónde viene cada persona a la que llama “pija”. No sabe qué ha arriesgado, cuánto ha trabajado ni a qué ha renunciado. Su etiqueta borra todo eso para convertir el éxito económico en un motivo de desprecio. Un país necesita personas que quieran emprender, invertir, crear empleo y contribuir. Si el mensaje que reciben es que se las quiere “freír”, algunas acabarán haciendo todo eso en otro lugar. Y perderemos todos. No le pido que me exima de contribuir. Le exijo que deje de señalarme como enemigo por haber prosperado. La envidia es muy mala consejera. Y alimentar el resentimiento desde una tribuna pública es una irresponsabilidad. Usted ha sido alcaldesa y conoce el peso de sus palabras. Debatamos sobre impuestos, pero deje de utilizar el desprecio como argumento político.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 8

"Si nadie pudiera aplaudir lo que haces, ¿seguirías haciéndolo?" La libertad financiera te da algo más valioso que el dinero. La posibilidad de elegir cómo quieres vivir. Pero hay una paradoja interesante: ¿qué ocurre cuando alcanzas esa posibilidad y, aun así, sigues necesitando más? Más proyectos, más operaciones, más mercados, más crecimiento, más RRSS, más likes, más reconocimiento. No hablo de quien necesita trabajar para cubrir su vida. Esa realidad es otra y las posibilidades de elección también. Hablo de quienes, teniendo cubierto lo importante, disponen de un margen real para decidir qué hacer con su tiempo, y, sin embargo, siguen comportándose como si siempre necesitaran llegar a otro sitio. No creo que crecer sea un problema. Ni que tener ambición sea incompatible con disfrutar de lo conseguido. Hay personas que encuentran su propósito creando, emprendiendo, compitiendo o explorando nuevos retos. Y me parece estupendo. Pero hay una gran diferencia entre querer hacer algo y sentir que necesitas hacerlo. La cuestión no es cuánto quieres conseguir, sino de dónde nace ese deseo. ¿Te mueve la ilusión por construir algo nuevo? ¿La curiosidad? ¿El placer de mejorar? ¿O hay algo de comparación, de FOMO, de reconocimiento o de esa sensación permanente de que todavía no es suficiente? A veces no es fácil distinguirlo. La pregunta más reveladora es: Si nadie fuera a enterarse de lo que haces, si no hubiera reconocimiento, aplausos, seguidores ni likes, ¿seguirías queriendo hacerlo? No creo que la respuesta tenga que ser siempre que no. Pero merece la pena hacerse la pregunta. También escucho mucho eso de «Soy muy inquieto, no puedo estar parado». Lo entiendo perfectamente. A mí también me gusta estar activo, tener proyectos y seguir aprendiendo. Pero estar activo no obliga a ir como pollo sin cabeza, ni a estar siempre expandiéndose. También puedes dedicar energía a profundizar, disfrutar, cuidar lo que tienes o, sencillamente, hacer otras cosas. En mi caso, sigo disfrutando y mucho, de la actividad inmobiliaria. Me gusta analizar oportunidades, negociar, invertir y construir. Pero desde hace años, solo me interesa mi actividad si encaja en la vida que quiero tener. Me niego a tener que organizar mi vida alrededor de mi actividad. Me gusta crecer, pero no a cualquier precio. Hay algo liberador en poder decir que no. Dejar pasar una operación interesante. No entrar en un mercado nuevo. No aceptar otro proyecto. No aceptar por su tamaño. No sentir la necesidad de demostrar nada. No porque hayas perdido la ambición, sino porque tienes la posibilidad de elegir dónde poner tu tiempo y tu energía y la suficiente experiencia para saber qué hay trenes preciosos que no son para tí y que monetizar y hacer negocio no es el fin último de tus inquietudes. No tengo una respuesta universal sobre cuándo es suficiente. Cada persona encontrará su respuesta, y puede que incluso vaya cambiando con el tiempo. Pero no perdamos de vista que, la libertad financiera te da la posibilidad de elegir como quieres vivir. Si después de alcanzarla, sigues viviendo con la misma urgencia, las mismas obligaciones autoimpuestas y la misma necesidad de conseguir más, quizás debas revisar tu propósito vital.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 7

El caso típico de okupación.

Ayer, después 2 años, la gente que ocupó la casa contigua a la mía (a la q me mudé a la vez que ellos ocuparon) se han marchado (obligados por el nuevo propietario, no por una institución) y aunque estoy aliviado, es el ejemplo de que se han estado haciendo las cosas mal. Sigo 🧵

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 6

Escuchando podcast sobre copropiedad de lujo. Me cuesta muchisimo ver el product-market fit y la posible escalabilidad del modelo. Casas de lujo, enfocadas a familias con alto poder adquisitivo, tickets de inversión muy altos sin financiación hipotecaria, para después pelearte con otros 7 copropietarios, para poder veranear dos semanas en Julio o Agosto. Para este tipo de cliente, que valora su tiempo y libertad, ya existen los hoteles 5 estrellas o airbnb.

CATESOMI avatar
CATESOMI@Catesomi·Nov 5

Juré terminar con esto. Asumí riesgos, sacrifique cientos de horas, y luche contra los elementos en mi empresa durante más de 6 años. No se que odiaba más, si el espacio con el asiento de delante o estar todo el día pegado al laptop. Cómo os imaginaréis, la foto no es mía.

Post attachment