←
Radek Pyffel23,022 posts
Radek Pyffel avatar

Radek Pyffel

@RadekPyffel

Polska, Chiny, Azja, Pacyfik i wiele innych. Koncert mocarstw, gospodarka, technologie i infrastruktura. Polska/EU w świecie Pacyfiku. English/中文.

◷ Joined April 2011▧ 9,507 Photos and videos
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·4h

Kto ma oczy (i zna Azję) niechaj znajdzie na zdjęciu Premier Japonii Panią Sanae Takaichi (a może nawet prezydenta Korei Pd i Wietnamu... ).

Post attachment

Kto ma oczy (i zna Azję) niechaj patrzy 😉:

Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·5h

Prezydent Meksyku Claudia Sheinbaum zrobiła furorę w chińskim internecie ("poszła w viral") po tym gdy okazało się, że przyleciała do Chin w klasie ekonomicznej (jak ma to często w zwyczaju). Poniżej zdjęcie z jednego z lotów do Europy.

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·5h

Trump przed przylotem do Shenzhen zjadł w Manilii kurczaka z prezydentem Filipin Fernandem Marcosem juniorem Jako, że Trump jest znany z tego, że lubi fast food, kurczak został dostarczony przez filipińską sieć Jollibee.

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·6h

Spotkanie Trump-Putin-Xi ma potrwać mniej niż godzinę, twierdzi rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow. Donald Trump spotka się również osobno z Putinem. Będą rozmawiać o Ukrainie, Polsce (bazie?) i Europie?

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·6h

Kto ma oczy (i zna Azję) niechaj patrzy 😉:

🚨Xi Jinping 🇨🇳 x Vladimir Poutine 🇷🇺 x Donald Trump 🇺🇸.

2:03
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·7h

Niebezpieczna sytuacja i nie ma się co oszukiwać... Paulina Matysiak popiera Marka Jurka na stanowisko premiera RP (a więc nasze polskie sprawy), a tymczasem nad Pacyfikiem na szczycie APEC do trójstronnego spotkania zaczynają się szykować Trump, Putin i Xi i jeśli znajdą wspólny język możemy znaleźć się na ścieżce do Jałty 2.0 (czyli czymś w rodzaju Teheranu 1943). A więc "niebezpieczna sytuacja" zwłaszcza w kontekścje dzisiejszych serdecznych uścisków Trumpa, Putina i Xi w Shenzhen (choć tu ważną rolę odegrała też małżonka Przewidniczącego Xi, ale o tym napiszę w innej notce...). Uściski były tyleż kurtuazyjne, co serdeczne, że zaczynam się naprawdę i na poważnie zastanawiać: czy oni jednak ptxypadkiem nie czują do siebie sympatii i czy jednak nie jest tak, że Trump, Putin i Xi jednak naprawdę bardzo lubią swoje towarzystwo (i siebie nazwajem)? A przynajmniej (co naistotniejsze z polskiego punktu widzenia) nie lubi i nie czuje sympatii do Xi i Putina, jako takich prawdziwych Big Boys (po polsku "Dużych Misiów") światowej polityki, w zasadzie po 37 latach istnienia III RP jedyny gwarant naszego bezpieczeństwa, czyli Donald Trump... Najbliższe 24h pokażą co kryje się za tymi uśmiechami i uściskami i czy... są to tylko ceremonialne i kurtuazyjne toasty i zdjęcia, czy może jednak... coś więcej. I - nie ma się co oszukiwać- jeśli coś więcej, będziemy chyba musieli "zapiąć pasy". A to przecież i tak dopiero początek. Bo po Shenzhen mamy w grudniu Miami i G20, a tam Trump-Putin-Xi mogą kontynuować "męskie spotkania o przyszłości świata". Czy także o Polsce i Europie i jeśli tak z jakim ostatecznie rezultatem? Już po Shenzhen (i przed Miami) pozytywna decyzja o amerykańskiej bazie w Polsce? Czy też pojawią się (jednak?) "inne koncepcje"? Nowa dynamika, ciekawe czasy...

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·8h

Dziś w Shenzhen... Trump, Xi i... Putin. Obecność Putina w tym formacie i w tym towarzystwie to jednak jego duży osobisty sukces. Nawet jeśli skończy się tylko na wspólnych zdjęciach i "sukcesach wizerunlowych i symbolicznych" Rosja gra (przynajmniej w tym momencie) zdecydowanie powyżej swojej wagi.

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·8h

No Proszę Państwa. .. rozkręca się impreza APEC w Shenzhen. Na wspólnym zdjęciu przywódcy krajów Pacyfiku, a w samym środku (powstający?) triumfirat i Mistrzowie Ceremonii: Trump, Xi, oraz (izolowany w Europie) Putin. Obecnie w internecie transmisja z bankietu, przybywający goście, czerwone dywany i toasty, a w tle tak wspainałych okoliczności, będą się przez najbliższe godziny w tym nowym centrrum świata jakim stał się Pacyfik, decydować losy Polski (w tym amerykańskiej bazy) i być może Europy. Trzymajmy kciuki.

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·9h

Xi rewanżuje się Trumpowi i również rozwija przed nim czerwony dywan osobiście witając anerykańskiego przywódcę na lotnisku w Shenzhen. Za chwilę o tym w RMF24

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·16h

Coraz większa radykalizacja JD Vance'a. Wiceprezydent USA w swoim orędziu obwinił za wojnę „neokonserwatystów” i Izrael, twierdząc że było to przyczyną porażki Republikanów w wyborach połówkowych. Zdaniem Vance'a "Iran nie stanie się kolejną wieczną wojną i nie zajmie administracji dwóch kolejnych lat". Obecnie raptem 31% Amerykanów popiera dalszą wojnę z Iranem i zapewne będzie miało to znaczenie w kolejnych kampaniach w tym prezydenckiej, która już powoli rozpoczyna się w USA

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·Nov 17

No Proszę Państwa... Chiny potwierdziły wczoraj, że 19 listopada w Shenzhen dojdzie do pierwszego wspólnego spotkania Xi Jinpinga, Donalda Trumpa i Władimira Putina. Chińskie MSZ nazywa je "wydarzeniem o przełomowym znaczeniu". Amerykanie zapowiadają rozmowy o ograniczaniu zbrojeń jądrowych, Rosjanie chcą dyskutować o bezpieczeństwie europejskim, a Chińczycy, którzy będą gospodarzami całego przedsięwzięcia, mają własne cele. Nie przywiązywałbym na razie przesadnej wagi do pojawiających się porównań z Jałtą. Nie dlatego, że historia nie zna przypadków, w których wielkie mocarstwa decydowały o losach mniejszych państw, lecz dlatego, że porównanie to może przesłaniać znacznie ciekawszą zmianę. Po raz pierwszy od wielu dziesięcioleci USA muszą uwzględniać w rozmowach o globalnej stabilności strategicznej dwa mocarstwa, których interesy są odmienne od amerykańskich, ale również nie są ze sobą całkowicie zbieżne. Rosja pozostaje państwem posiadającym ogromny arsenał nuklearny, ale jej potencjał gospodarczy jest nieporównywalnie mniejszy od amerykańskiego czy chińskiego. Chiny mają potężne zdolności przemysłowe, rozwijają technologie i siły zbrojne, lecz nie dysponują jeszcze arsenałem jądrowym porównywalnym liczebnie z rosyjskim i amerykańskim. USA zachowują rozbudowaną sieć sojuszy na kilku kontynentach, ale coraz częściej muszą godzić zobowiązania wobec partnerów z rywalizacją gospodarczą i problemami wewnętrznymi. Każdy z tych przywódców będzie więc patrzył na te spotkanie z zupełnie innej perspektywy. Trump może zabiegać o porozumienie ograniczające koszty wyścigu zbrojeń i pozwalające przedstawić sukces dyplomatyczny. Putin będzie zainteresowany przede wszystkim uznaniem Rosji za mocarstwo współdecydujące o europejskim porządku bezpieczeństwa. Xi może wykorzystać spotkanie do przedstawienia Chin jako państwa, bez którego nie sposób już rozwiązywać najważniejszych problemów globalnych. Jest w tym pewna historyczna ironia. Przez znaczną część Zimnej Wojny Moskwa i Waszyngton rozmawiały o kontroli zbrojeń, podczas gdy Pekin odgrywał dużo mniej znaczącą rolę. Dziś Chiny nie tylko uczestniczą w globalnej dyskusji, ale organizują spotkanie dwóch dawnych supermocarstw. Sama zmiana gospodarza nie oznacza oczywiście zmiany światowej hierarchii. Pokazuje jednak, jak daleko przesunęło się centrum politycznej i ekonomicznej aktywności w stronę Azji (i/lub poza Atlantyk i Europę). Najtrudniejszą sprawą pozostanie kontrola zbrojeń. Amerykanie i Rosjanie posiadają znacznie więcej głowic niż Chińczycy. Pekin nie chce więc akceptowax̌ ograniczeń, które z jego perspektywy utrwalałyby istniejącą nierównowagę. Waszyngton z kolei nie chce budować przyszłego systemu kontroli zbrojeń bez uwzględnienia rosnącego chińskiego potencjału. Do tego dochodzi Ukraina, Tajwan, Iran, półprzewodniki, handel i polityczny kształt zaangażowania USA (vide baza w PL). Nie powstanie z tego zapewne nagle jeden wielki traktat porządkujący świat. Samo spotkanie niczego nie przesądza. Ale w Shenzhen może zostać wyraźnie pokazane coś, z czym Europa będzie musiała się zmierzyć: największe państwa coraz częściej patrzą na bezpieczeństwo w skali całego globu, a nie poszczególnych kontynentów. Dla Polski jest to kwestia fundamentalna. Musimy będąc zakotwiczeni w NATO i UE jednocześnie rozumieć, że nasze bezpieczeństwo jest powiązane z wydarzeniami na Pacyfiku, w Azji i na Bliskim Wschodzie. Amerykańska polityka wobec Iranu może wpływać na zasoby dostępne do obrony Europy. Chińskie relacje z Rosją oddziałują na możliwości gospodarcze Moskwy. Konflikty na Bliskim Wschodzie zmieniają ceny energii i warunki funkcjonowania zachodnich gospodarek. Świat nie dzieli się już tak łatwo na odrębne problemy regionalne. I właśnie dlatego najważniejszą lekcją ze Shenzhen może okazać się nie to, co trzej przywódcy uzgodnią (być może skończy się jedynie na wspólnym zdjęciuL, ale to, jak bardzo zmienił się świat i reguły prowadzenia polityki międzynarodowej.

Post attachment

A więc jednak krok w stronę Jałty 2.0? Putin dopnie swego? W czwartek w chińskim Shenzhen może dojść do wydarzenia, które w przyszłości będzie wspominane jako jeden z ważniejszych momentów tego rozdania. Przy jednym stole mają spotkać się Trump, Putin i Xi. Trzej przywódcy państw dysponujących bronią jądrową, ogromnymi zasobami gospodarczymi i zdolnością wpływania na bezpieczeństwo całych regionów świata. Reuters zwraca uwagę, że wśród mniejszych państw pojawiają się już obawy przed nową Jałtą, czyli sytuacją, w której największe mocarstwa mogłyby próbować uzgadniać kwestie dotyczące innych krajów bez ich udziału. Oczywiście samo spotkanie nie oznacza, że powstanie porozumienie dotyczące podziału świata (może i prawdopodubnie skończy się na kurtuazji i wspólnym zdjęciu). Według Reutersa ostateczny format i agenda rozmów nadal są jednak przedmiotem ustaleń, a to podtrzymuje emocje. Ale warto zastanowić się, dlaczego samo zestawienie tych trzech nazwisk budzi tak duże zainteresowanie. Trump chciałby rozmawiać między innymi o Iranie i kontroli zbrojeń nuklearnych. Po wygaśnięciu traktatu New START między USA a Rosją w lutym pojawia się problem stworzenia nowych zasad ograniczających ryzyko nuklearnej konfrontacji. Putin jest zainteresowany przede wszystkim wojną wna Ukrainie i uzyskaniem korzystnych dla Moskwy rozwiązań dotyczących bezpieczeństwa europejskiego (na ile dotyczy to Polski?). Xi znajduje się natomiast w nieco innej sytuacji. Chiny rozwijają swój potencjał nuklearny, ale nadal dysponują znacznie mniejszym arsenałem niż USA i Rosja. Z punktu widzenia Pekinu przyjęcie identycznych ograniczeń mogłoby oznaczać zgodę na utrwalenie istniejących dysproporcji. Amerykanie potrzebują Chin do stworzenia nowego, wiarygodnego systemu kontroli zbrojeń. Rosja chce traktowania jako równorzędne mocarstwo zdolne współdecydować o porządku europejskim. Ale Chiny... niekoniecznie chcą uczestniczyć w negocjacjach zaprojektowanych według amerykańskich i rosyjskich oczekiwań. Trzy państwa, trzy odmienne kalkulacje. A co z Europą? To pytanie nabiera szczególnego znaczenia w kontekście rozmów dotyczących Ukrainy. Rosja od lat próbuje podważać obecny układ bezpieczeństwa na naszym kontynencie. USA coraz większą część strategicznej uwagi poświęcają reszcie świata w tym hemisferze zachodniej i Iranowi. Chiny tymczasem rozwijają własne interesy gospodarcze i polityczne zarówno w Europie, jak i w relacjach z Rosją. Dla Polski perspektywa rozmów wielkich mocarstw ma szczególne znaczenie historyczne i nie oszukujmy się budzi strach. Doskonale pamiętamy, że decyzje dotyczące europejskiego bezpieczeństwa podejmowane bez rzeczywistego udziału zainteresowanych państw prowadzą (lub mogą prowadzić) do długotrwałych konsekwencji politycznych czyli "Jałty" i to nie tylko w stosunku do Polski, ale może nawet (grającej słabymi kartami) Unii /lub Europy. Scenariusze? Możemy obserwować scenariusz ograniczonego porozumienia dotyczącego broni jądrowej (mało prawdopodobne, że zgodzą się Chiny). Możemy zobaczyć dyplomatyczną demonstrację bez konkretnych decyzji. Możliwe są także rozmowy o poszczególnych konfliktach, które nie doprowadzą do całościowego kompromisu. Możliwy jest (mało prawdopodubny ale gdy spotyka się ta trójka to jednak możliwy), początek "nowej Jałty". Czy zbliżające się spotkanie będzie początkiem nowego formatu współpracy największych mocarstw, czy przede wszystkim demonstracją ich wzajemnej rywalizacji? I czy Unia i/lub Europa potrafi zadbać, aby jej przyszłość nie stała się jedynie jednym z tematów rozmowy prowadzonej przez innych? Co z Polską? Zaopiekują się nami i zadbają o nas Amerykamie i Trump? Czy też jedziemy na jednym wózku z Europą, której nik nie zagwarantuje miejsca przy stole tylko ze względu na bogatą historię, ważne położenie geograficzne albo uzasadniony strach i obawy? Warto obserwować. Sporo się wydarzy w tym tygodniu.

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·Nov 17

Słynna sala w Wieluniu. Każdy kto ją odwiedzał w czasie kampanii... zostawał później prezydentem RP 😉 A tak w ogóle bardzo ciekawe Muzeum dokumentujące tragedię 1 września 1939 (gdy Wieluń okazał się jednym z pierwszych celów ataku), pokazujące też historię słynnych osób związanych z miastem (w tym kronikarza Jana Długosza), miejscową sztukę ludową i wiele innych. Polecam w wolnej chwili, bo naprawdę warto.

Post attachmentPost attachmentPost attachmentPost attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·Nov 16

Jesteśmy już z @lkwarzecha w Wieluniu i zwiedzamy (bardzo ciekawe) Muzeum Ziemi Wieluńskiej. O 18.00 początek spotkania w Bibliotece. Dziękujemy za zaproszenie Panu burmistrzowi, władzom miasta i Stowarzyszeniu "Łączy nas Wieluń".

Post attachment
Radek Pyffel avatar
Radek Pyffel@RadekPyffel·Nov 16

USA zaczynają się jakby budzić z geopolitycznego snu i zapowiadanego przez Donalda Trumpa ograniczania globalnego zaangażowania. Waszyngton wznowi wsparcie dla międzynarodowych operacji wojskowych ONZ i Unii Afrykańskiej w Somalii mimo wcześniejszych gróźb ograniczenia środków i frustracji wyrażonej wobec braku postępów sił somalijskich. Od 2007 roku USA przekazały misjom ONZ w Somalii blisko 2 mld dolarów, a wojska afrykańskie rozmieszczone w tym kraju otrzymały łącznie ponad 1,6 mld dolarów. Dobra wiadomość w kontekście bazy w Polsce?

Post attachment