Η Υπουργός Παιδείας, βρήκε επιτέλους τη λύση για τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία: προκαλεί όποιον μπορεί να τα καλύψει καλύτερα, να της δείξει πώς γίνεται! Κυρία Ζαχαράκη, αν δεν μπορείτε, παραδώστε!
•Ανακοίνωση @_alcor_ 📎 Link στο πρώτο σχόλιο
* Οι μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα δεν κοστίζουν ούτε 1 ευρώ
Στην Κοζάνη μαζεύτηκε κόσμος πολύς. Ο περισσότερος τα τελευταία χρόνια σε μία κομματική εκδήλωση. Η υποδοχή μας ήταν θερμή, οι προσδοκίες μεγάλες, το κλίμα εξαιρετικό. Ο στόχος μπήκε: πρωτιά για το ΠΑΣΟΚ στην Κοζάνη.
📍Η συζήτηση: Ο Κοσμάς Βαρσάμης παρουσίασε με εξαιρετικό τρόπο το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και το συνέδεσε με την περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την πρόσφατη περιφερειακή συνδιάσκεψη και τα συμπεράσματα αυτής που εντάχθηκαν στο συνολικό πρόγραμμα.
Στη δική μου ομιλία με τίτλο «Οι μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα δεν κοστίζουν ούτε 1 ευρώ» αντέστρεψα το μότο της ΝΔ «πού θα βρείτε τα λεφτά» και παρουσίασα κωδικοποιημένο το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ με βάση συγκεκριμένες σημαντικές θεσμικές αλλαγές σε επτά πεδία (δικαιοσύνη, διαφάνεια, κράτος δικαίου, παιδεία, υγεία, εργασία, υγιής ανταγωνισμός) που μπορούν να αλλάξουν τη χώρα και το μόνο που χρειάζεται για την εφαρμογή τους είναι πολιτική βούληση -η ΝΔ δεν την έχει.
Στο δεύτερο μέρος μίλησα για την οικονομία εξηγώντας πως το ΠΑΣΟΚ σχεδιάζει με βάση το τρίπτυχο: παράγω δίκαια, διανέμω δίκαια, αναδιανέμω δίκαια.
Ο επίλογος; Μπορούμε και πρέπει να φέρουμε την πολιτική αλλαγή. Και θα το κάνουμε. Νομό-νομό.
* Δύο Ελλάδες
Ο κ. Μητσοτάκης μας παρουσίασε τρία εντυπωσιακά οικονομικά στοιχεία στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανασκόπηση του πρωθυπουργού. Προφανώς εμείς ζούμε σε μία άλλη Ελλάδα. Γι' αυτό και σχολιάζω τα ποσοστά που μας παρουσίασε ο ΠΘ στη ραδιοφωνική εκπομπή του Γιάννη Μαγκριώτη :
* Η οικονομία των ισχυρών και το δικαίωμα κάθε παιδιού στην αφετηρία
1) Σταθερά τελευταίοι σε βασικούς οικονομικούς δείκτες.
2) Η κυβέρνηση επιλέγει επιμέρους παροχές αντί να ανατάξει μία οικονομία που ασθενεί.
3) Κριτική στον κουμπαρά για τη νέα γενιά.
* Τέσσερα σημεία για το σκάνδαλο Τσαβδαρίδη
1) Η περίπτωση Τσαβδαρίδη δεν είναι ακόμη ένα σκάνδαλο που στοιβάζεται μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά διαφθοράς αυτής της κυβέρνησης. Όταν η εξαπάτηση και η διαφθορά εισέρχεται στο σχολείο, παύει να είναι μόνο ζήτημα παρατυπίας. Γίνεται ζήτημα παιδείας. Διότι έτσι αλλάζουν τα κοινωνικά μας πρότυπα. Η ατομική αρετή και το προσωπικό ήθος απαξιώνονται. Οι επιτήδειοι, αυτοί που τα καταφέρνουν με κάθε τρόπο, θεωρούνται έξυπνοι και επιτυχημένοι ή αλλιώς doers, ενώ οι νομοταγείς και έντιμοι κρίνονται ως ανίκανοι και αφελείς. Αυτή η ανατροπή κριτηρίων και αξιών, όπως εύστοχα έχει επισημάνει σε πρόσφατο βιβλίο του ο Τ. Γιαννίτσης, καταλήγει σε κοινωνική διάβρωση. Και πολλές φορές αντιδραστικά και αναπόφευκτα σε ακραίες κομματικές επιλογές.
2) Η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στην απομάκρυνση ενός προσώπου. Η δική μας ευθύνη δεν εξαντλείται στην ανάδειξη του σκανδάλου και το αίτημα παραίτησης του εκάστοτε πολιτικού. Περιλαμβάνει και την υποχρέωση της Πολιτείας να διορθώσει τους κανόνες που επιτρέπουν την επανάληψη αντίστοιχων φαινομένων. Αυτός είναι ο λόγος που το ΠΑΣΟΚ κατάθεσε άμεσα ερώτηση και νέο επικαιροποιημένο πλαίσιο για το θέμα. Εμείς δεν αμφισβητούμε το δικαίωμα των πραγματικών αθλητών να επιβραβεύονται. Αμφισβητούμε ένα σύστημα που δεν διασφαλίζει επαρκώς ότι επιβραβεύονται αποκλειστικά όσοι πραγματικά αγωνίζονται και διακρίνονται.
3) Υπάρχουν τρία (συν ένα) επίπεδα ευθύνης:
α) η προσωπική και πολιτική ευθύνη του πλέον παραιτηθέντος υφυπουργού (αυτός το οργάνωσε και κατόπιν πιάστηκε να ψεύδεται)
β) η κυβερνητική ευθύνη για την αξιοπιστία του συστήματος (διαφάνεια-αξιοκρατία)
γ) η θεσμική ευθύνη της Πολιτείας να προτείνει ένα επικαιροποιημένο πλαίσιο που θα διασφαλίζει την αξιοκρατία στην εκπαίδευση.
+) η γενικότερη ευθύνη του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει οργανωμένα τη διαφθορά (δυστυχώς η δημόσια συζήτηση εξαντλείται σε ανούσια συνθήματα και τοξικές αντιπαραθέσεις).
4) Χρειάζεται ψηφιακή καταγραφή συμμετοχών, διασταύρωση φύλλων αγώνα, ημερομηνία έκδοσης πρώτου δελτίου, αριθμός συμμετοχών, χρόνος συμμετοχής, ανεξάρτητοι έλεγχοι, διαφανή κριτήρια και συνέπειες για ψευδείς πιστοποιήσεις.
Και βεβαίως, αθλητικά σχολεία, τα οποία η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει αλλά έχουν μείνει σε επίπεδο εξαγγελιών. Τα αθλητικά σχολεία μπορούν να αποτελέσουν ένα οργανωμένο περιβάλλον στο οποίο η εκπαίδευση συνδυάζεται με τον αθλητισμό, με επιστημονική υποστήριξη, εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς και συστηματική παρακολούθηση της αθλητικής εξέλιξης των μαθητών.
Μπορούν επίσης να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός περισσότερο αξιόπιστου πλαισίου καταγραφής και πιστοποίησης των πραγματικών αθλητικών επιδόσεων.
Μπορούμε μέσω των αθλητικών σχολείων να δημιουργήσουμε μια σοβαρή δημόσια υποδομή, η οποία θα στηρίζει τον μαθητή-αθλητή και θα ενισχύει τη διαφάνεια, χωρίς να εξαρτάται η προετοιμασία του αποκλειστικά από τις οικονομικές δυνατότητες της οικογένειάς του.
Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μιας ολοκληρωμένης πολιτικής για τον σχολικό αθλητισμό.
ΥΓ: Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μεταφέρουμε τη δημόσια αντιπαράθεση πάνω σε ένα παιδί. Εμείς εξετάζουμε τις ευθύνες των ενηλίκων, των αρμόδιων φορέων και κυρίως του πολιτικού συστήματος που έχει την υποχρέωση να εγγυάται την ισονομία.
*Ελευθερία του Τύπου: Διακοινοβουλευτική Επιτροπή για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Ελευθερία του Τύπου (European Media Freedom Act -EMFA)
Η συζήτηση στο ευρωκοινοβούλιο είναι εξαιρετικά σημαντική για τον τρόπο λειτουργίας των Μέσων Ενημέρωσης, την ίδια την Ε.Ε. αλλά και την ποιότητα της Δημοκρατίας >> Συνοψίζω τις τέσσερις τοποθετήσεις μου εκπροσωπώντας το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής στη συνεδρίαση (σε κείμενο και σε βίντεο):
Session I – Implementing the European Media Freedom Act: has EMFA improved our news environment?
Σε σύγκριση με το 2025, η κατάσταση στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί, αλλά κυρίως όσον αφορά τη διαφάνεια και όχι τόσο την ανεξαρτησία των ΜΜΕ.
Όλα τα μέσα ενημέρωσης πρέπει πλέον να γνωστοποιούν τους πραγματικούς ιδιοκτήτες τους καθώς και τις κρατικές διαφημίσεις που λαμβάνουν, ενώ έχει νομοθετηθεί η δημιουργία μιας εθνικής βάσης με τα δεδομένα για την ιδιοκτησία των ΜΜΕ, η οποία θα είναι προσβάσιμη στο κοινό.
Η νέα αυτή βάση δεδομένων δεν έχει ακόμη τεθεί σε εφαρμογή.
Οι νόμοι 5253/2025 και 5308/2026 που περιέχουν εφαρμοστικές διατάξεις της EMFA εξακολουθούν να μην προβλέπουν κάποιου είδους αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο η συγκέντρωση των μέσων ενημέρωσης επηρεάζει τον πλουραλισμό και τη συντακτική ανεξαρτησία, όπως απαιτεί το άρθρο 22 της EMFA.
Οι συγχωνεύσεις συνεχίζουν να αξιολογούνται αποκλειστικά βάσει του δικαίου του ανταγωνισμού.
Η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μικρού αριθμού εφοπλιστών και επιχειρηματικών ομίλων, με στενούς πολιτικούς δεσμούς και συμφέροντα σε τομείς που εξαρτώνται από το κράτος.
Χωρίς έναν μηχανισμό βάσει του άρθρου 22 της EMFA που να αξιολογεί τις επιπτώσεις των συγχωνεύσεων στον πλουραλισμό, οι μεταρρυθμίσεις καθιστούν τη συγκέντρωση πιο ορατή αλλά δεν κάνουν τίποτα για να την περιορίσουν.
Session II - EU Media Framework and Gender Equality – how media rules help shaping more equal society?
Σήμερα, οι διακρίσεις λόγω φύλου όχι μόνο υπάρχουν, αλλά φαίνεται να έχουν αποκτήσει μια νέα δυναμική, κυρίως λόγω της ψηφιακής τεχνολογίας που πρόσθεσε νέες προκλήσεις στις υφιστάμενες απειλές κατά της ελευθερίας του Τύπου.
Πχ τα «deepfakes» που δημιουργούνται με τεχνητή νοημοσύνη, αποτελούν μια νέα μορφή διαδικτυακής επίθεσης.
Επίσης, η άνοδος της ακροδεξιάς με τα έμφυλα στερεότυπα που αναπαράγει, έχει δημιουργήσει πρόσθετη πίεση για τις γυναίκες δημοσιογράφους.
Στην Ελλάδα, η ισότητα των φύλων στα μέσα ενημέρωσης παραμένει μια πρόκληση, με τις γυναίκες να υποεκπροσωπούνται σε ηγετικές θέσεις και σε ρόλους λήψης αποφάσεων στις αίθουσες σύνταξης.
Ειδικά τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ακραία ανισορροπία μεταξύ των φύλων στις ηγετικές θέσεις, με τις γυναίκες να απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό τα διοικητικά συμβούλια των ΜΜΕ.
Για παράδειγμα, στις δύο μεγαλύτερες ιδιωτικές τηλεοπτικές εταιρείες της Ελλάδας, οι γυναίκες κατέχουν μόνο το 14% των θέσεων στα διοικητικά συμβούλια4.
Αυτή η υποεκπροσώπηση περιορίζει την επιρροή των γυναικών στις πολιτικές και το περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης.
Ενώ τα δημόσια μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ελαφρώς καλύτερη απόδοση, στερούνται μιας δομημένης πολιτικής για την προώθηση της ισορροπίας των φύλων στην επαγγελματική εξέλιξη.
Ο Νόμος περί Ισότητας των Φύλων του 2019 (Νόμος 4604/2019 – κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) απαιτεί ρητά από την ΕΡΤ και τους ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να προωθούν την ουσιαστική ισότητα των φύλων.
Ωστόσο, χωρίς στοχευμένα μέτρα, οι ανισότητες στις ηγετικές θέσεις παραμένουν.
Ελλείψει επίσημων απαιτήσεων εποπτείας, οι προσπάθειες για την προώθηση της ισορροπημένης εκπροσώπησης των φύλων στα μέσα ενημέρωσης παραμένουν αποσπασματικές.
Session III – Digital aspects of the EMFA: how we can make trustworthy information prevail online?
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός των ειδήσεων αλλάζει όχι μόνο τον τρόπο διάδοσης της πληροφορίας, αλλά και το ποιος ελέγχει την προβολή της.
Το άρθρο 18 του Ευρωπαϊκού Νόμου για την Ελευθερία των Μέσων Ενημέρωσης αποτελεί σημαντική διασφάλιση έναντι αδικαιολόγητων περιορισμών του δημοσιογραφικού περιεχομένου από πολύ μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες.
Πρέπει όμως να διασφαλίσουμε ότι αυτές οι διασφαλίσεις θα είναι προσβάσιμες σε ανεξάρτητους και μικρότερους παρόχους μέσων ενημέρωσης και ότι δεν θα καταστούν προνόμιο μιας περιορισμένης ομάδας καθιερωμένων οργανισμών.
Ταυτόχρονα, η καταπολέμηση της παραπληροφόρησης δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με το να ορίζει η κυβέρνηση κάθε φορά ποια είναι η αλήθεια, όπως συνέβαινε στο «Υπουργείο Αλήθειας» στο βιβλίο «1984» του Τζορτζ Όργουελ. Πρέπει να διακρίνουμε το παράνομο περιεχόμενο και τη συντονισμένη χειραγώγηση από την κριτική, τη σάτιρα και την πολιτική διαφωνία.
Η Ελλάδα καταδεικνύει τον επείγοντα χαρακτήρα αυτής της πρόκλησης.
Σύμφωνα με την Έκθεση για τις Ψηφιακές Ειδήσεις του 2026 του Ινστιτούτου Reuters, η εμπιστοσύνη στις ειδήσεις έχει μειωθεί στο 18%.
Χρειαζόμαστε, επομένως, διαφανείς αλγόριθμους, πλατφόρμες που λογοδοτούν, ανεξάρτητη επαλήθευση των γεγονότων και δίκαιη αμοιβή για το δημοσιογραφικό έργο που χρησιμοποιείται από τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.
Αν μια κυβέρνηση θέλει να είναι αξιόπιστη και σοβαρή όταν ζητά από τους πολίτες να εμπιστεύονται τους θεσμούς ενημέρωσης, θα πρέπει κι αυτή να αντιμετωπίζει πειστικά τις αιτίες της δυσπιστίας: πολιτική επιρροή, συγκέντρωση ιδιοκτησίας, έλλειψη διαφάνειας και αδυναμία λογοδοσίας.
Session IV - Perspectives on the EMFA Implementation: how EMFA can support media ecosystem at the regional level?
Ο πρώτος μεγάλος ασθενής, αυτός που πλήττεται άμεσα με τις αλλαγές του τρόπου ενημέρωσης στον ψηφιακό κόσμο είναι τα περιφερειακά ΜΜΕ.
Όμως, η περιφερειακή ενημέρωση αποτελεί βασική και απαραίτητη δημοκρατική υποδομή των σύγχρονων κοινωνιών.
Είναι εκείνη που μπορεί να ελέγξει τις αποφάσεις των δημοτικών και περιφερειακών αρχών, τη διαχείριση δημόσιων έργων και χρηματοδοτήσεων, τη λειτουργία νοσοκομείων και σχολείων, την περιβαλλοντική αδειοδότηση και τις χρήσεις γης κλπ.
Στην Ελλάδα έχουν ανακοινωθεί μέτρα για τη στήριξη των περιφερειακών μέσων ενημέρωσης, αλλά παραμένουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τα κριτήρια, τη διαδικασία κατανομής και την ανεξαρτησία των εμπλεκόμενων φορέων.
Η ύπαρξη ενός προγράμματος χρηματοδότησης δεν αποτελεί απόδειξη ότι η τοπική δημοσιογραφία έχει καταστεί πιο βιώσιμη ή πιο ανεξάρτητη. Χωρίς αξιοκρατικό πλαίσιο, δύναται να επιβραβεύει τους φίλους και όχι την πραγματική δημοσιογραφία.
Πρέπει επίσης να προσέξουμε ώστε η αδειοδότηση των περιφερειακών ραδιοτηλεοπτικών φορέων να μην δημιουργήσει νέα εμπόδια για τους μικρότερους παρόχους ή να επιταχύνει τη συγκέντρωση της αγοράς.
Το ερώτημά μου είναι το εξής: πώς μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να διασφαλίσει ότι η στήριξη των περιφερειακών μέσων ενημέρωσης ενισχύει την αυθεντική τοπική δημοσιογραφία και δεν περιορίζεται απλώς στην επιδότηση επιχειρήσεων μέσων ενημέρωσης;
Χρειαζόμαστε πολιτικές που προστατεύουν τους δημοσιογράφους, ενθαρρύνουν τα συνεταιριστικά και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, ενισχύουν την τοπική δημοσιογραφία και εγγυώνται ότι κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής του, έχει πρόσβαση σε πλουραλιστικές και αξιόπιστες πληροφορίες.
* Ελευθερία του τύπου
Είμαι Βρυξέλλες και συμμετέχω (04-05/11) στη συνεδρίαση της διακοινοβουλευτικής επιτροπής που συζητά στο ευρωκοινοβούλιο την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για την Ελευθερία του Τύπου - European Media Freedom Act (EMFA). Παρόλο που η Ελλάδα έχει νομοθετήσει τα βασικά σημεία που χρειάζονταν για την εφαρμογή του κανονισμού EMFA, εξακολουθεί να είναι ουραγός στην ΕΕ ως προς την ελευθερία του Τύπου:
- Βρίσκεται στην 86η (από τις 180) θέση παγκοσμίως στον δείκτη των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα για το 2026. Η θέση αυτή είναι καλύτερη από την 89η του 2025, αλλά η χώρα εξακολουθεί να κατατάσσεται τελευταία μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.
- Η Human Rights Watch, στην έκθεση “From Bad to Worse” καταγράφει τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων και την απουσία πλήρους λογοδοσίας για την υπόθεση, τις καταχρηστικές αγωγές (SLAPPS) κατά δημοσιογράφων, κ.λπ.
- Η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μικρού αριθμού εφοπλιστών και επιχειρηματικών ομίλων με στενούς πολιτικούς δεσμούς και συμφέροντα σε τομείς που εξαρτώνται από το κράτος.
Κι εδώ τίθεται το ερώτημα: Με ποιον τρόπο θα μετρήσουμε την πραγματική βελτίωση της ελευθερίας του Τύπου; Θα αξιολογούμε μόνο την ψήφιση εθνικών νόμων ή και δείκτες όπως η ανεξαρτησία των δημόσιων μέσων, η συγκέντρωση ιδιοκτησίας, η κατανομή κρατικής διαφήμισης και η εμπιστοσύνη των πολιτών;
Συνοψίζω τα βασικά σημεία, στο δίλεπτο της εισήγησής μου:
Η ενάρετη κρίση των Αμερικανών πολιτών
Κανένας θεσμός, κανένα Σύνταγμα και κανένας μηχανισμός ελέγχου της εξουσίας δεν αρκεί από μόνος του για να διαφυλάξει την ελευθερία, εάν οι πολίτες δεν διαθέτουν την αρετή και την κρίση να επιλέγουν άξιους κυβερνήτες.
Αυτή τη βασική δημοκρατική συνθήκη-ευθύνη υπογράμμιζε ο Τζέιμς Μάντισον, τα ακριβή λόγια του οποίου μας θύμισε σήμερα στα σόσιαλ ο καθηγητής Νομικής του Χάρβαρντ, Κας Σάνστιν:
«Βασίζομαι σε αυτή τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού πολιτεύματος: ότι ο λαός διαθέτει την αρετή και την κρίση που απαιτούνται για να επιλέγει ανθρώπους ενάρετους και σοφούς.
Δεν υπάρχει, άραγε, αρετή ανάμεσά μας; Αν δεν υπάρχει, τότε βρισκόμαστε σε οικτρή κατάσταση.
Κανένας θεωρητικός μηχανισμός ελέγχου, καμία μορφή διακυβέρνησης δεν μπορεί να μας εγγυηθεί την ασφάλεια.
Το να πιστεύουμε ότι οποιοδήποτε πολίτευμα μπορεί να διασφαλίσει την ελευθερία ή την ευτυχία, χωρίς να υπάρχει αρετή στον ίδιο τον λαό, αποτελεί μια χιμαιρική αυταπάτη.
Αν στην κοινωνία υπάρχει επαρκής αρετή και ορθή κρίση, αυτές θα εκδηλωθούν μέσα από την επιλογή των ανθρώπων που καλούνται να κυβερνήσουν.
Επομένως, δεν στηριζόμαστε στην αρετή των κυβερνώντων ούτε εναποθέτουμε την εμπιστοσύνη μας στους άρχοντες, αλλά στον ίδιο τον λαό, ο οποίος είναι εκείνος που τους επιλέγει».
Απέναντι σε έναν πρόεδρο που δεν έχει καμία σχέση με την έννοια της ενάρετης διακυβέρνησης -κάθε άλλο- οι Αμερικανοί πολίτες έδωσαν μια συντριπτική απάντηση. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι το σημερινό αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ θυμίζει την αντίστοιχη συντριβή των Ρεπουμπλικανών το 1974 μετά την παραίτηση Νίξον.
*Σχόλιο για το παράνομο Τουρκολιβυκό μνημόνιο από τη συνέντευξή μου σε Βαγγέλη Στολάκη & Κάτια Γερακαρίτου:
Ο κ. Μητσοτάκης -στον ΟΗΕ και εξ αφορμής του παράνομου Τουρκολιβυκού μνημονίου- είπε ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά.
Είναι ο ίδιος που, στις 3/1/2026, έλεγε ότι «δεν είναι η στιγμή να ασχοληθούμε με το διεθνές δίκαιο» όταν σχολίαζε την απαγωγή του Μαδούρο από τον κ. Τραμπ.
Η καλύτερη δυνατή υπεράσπιση της χώρας προϋποθέτει προσήλωση της Ελλάδας στο διεθνές δίκαιο, όχι μόνο από θέση αρχής αλλά και επειδή είναι και εθνικά συμφέρουσα. Η συναλλακτική διπλωματία δίνει έμφαση στο άμεσο, βραχυπρόθεσμο και εθνικό όφελος, συχνά σε βάρος των πολυμερών θεσμών, των σταθερών συμμαχιών ή των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Ας το έχει υπόψη του αυτό ο ΠΘ της χώρας, εξ αφορμής και της απόφασής του να μην ψηφίσει για πρώτη φορά η Ελλάδα την άρση του αμερικανικού εμπάργκο στην Κούβα.
* Μία κυβέρνηση χωρίς αξιοπρέπεια
Πώς τα φέρνει η ζωή: λίγες ώρες μετά τη ψήφιση του νόμου της κυβέρνησης για οριζόντια απαγόρευση των νέων κάτω των 15 ετών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από τα κράτη-μέλη να αναβάλουν για 12 μήνες οποιαδήποτε υπό κατάρτιση εθνική νομοθεσία. Και αυτό γιατί ο καθένας κάνει του κεφαλιού του ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει δημοσιεύσει μία πρόταση Κανονισμού (EU Kids Act) με πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Του κεφαλιού της έκανε και η ελληνική κυβέρνηση. Απλά, για διαδικαστικούς λόγους – τρέξαμε άρον άρον να ψηφίσουμε έναν Νόμο αντίθετο με τον EU Kids Act – δεν μπορεί να εφαρμοστεί το ίδιο πάγωμα και σ’ αυτήν.
Αντίθετα η Γαλλία που επίσης εξαιρείται για τυπικούς λόγους, ακολούθησε άλλη πορεία. Προσάρμοσε την νομοθετική της πρόταση στον EU Kids Act. Αλλά που να ξέρουν αυτοί οι αφελείς; Όταν εμείς χτίζαμε παρθενώνες αυτοί μάζευαν βελανίδια.
Και η κυβέρνηση της ΝΔ τι κάνει;
Αντί να ακούσει το ΠΑΣΟΚ και να ακολουθήσει τουλάχιστον το παράδειγμα της Γαλλίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μας φλόμωσε στα fake news και την παραπληροφόρηση στη Βουλή, στα κανάλια και στα social media, υπερασπιζόμενη ένα μοντέλο που θα μας καταστήσει το ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ της Ευρώπης.
Η ΝΔ έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα, ελάχιστες ώρες μετά την ψήφιση του Νόμου. Όμως η κυβέρνηση δεν έχει πρόβλημα να εκτεθεί περαιτέρω. Οπότε βγάζει την απίθανη γραμμή «εμείς προλάβαμε -τα υπόλοιπα παιδιά των ευρωπαίων θα την πληρώσουν».
Η πολιτική προϋποθέτει και μία στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
ΥΓ: στο βίντεο περιγράφω τα κίνητρα βάσει των οποίων νομοθετεί η κυβέρνηση των Γκρίνμπεργκ αυτού του κόσμου: