Pro-Palestijnse actiegroepen, organisaties en een groep hoogleraren zijn druk bezig om een belangrijk onderzoek naar de Dode Zeerollen aan de Rijksuniversiteit Groningen te blokkeren. Nu het project Europese subsidie heeft gekregen, eisen zij een boycot en willen ze dat de universiteit er direct mee stopt. Hun argument: de rollen zijn gevonden op de bezette Westelijke Jordaanoever en Palestijnen zouden er geen toegang meer toe hebben.
Sorry wattuh?
Ten eerste zijn deze rollen ruim 2.000 jaar oud en geschreven in het Hebreeuws en Aramees — eeuwen voordat de islam überhaupt bestond en lang voordat er sprake was van een Palestijnse identiteit. Het is letterlijk oeroud Joods erfgoed en vormt de alleroudste bron van onze Bijbel.
Ten tweede werden de rollen vanaf 1947 bij toeval gevonden door rondtrekkende bedoeïenenherders (die ze nota bene voor een paar centen probeerden te verkopen) en daarna door westerse archeologen opgegraven.
En het meest ironische van alles: vanuit de islam wordt de huidige Bijbel juist verworpen als een 'vervalst' boek. Waarom zou je dan in vredesnaam wetenschappelijk onderzoek naar de oudste Bijbelmanuscripten ter wereld willen saboteren met politieke claims namens een overwegend islamitische bevolking die de inhoud van diezelfde Bijbel verwerpt? Wat is dan werkelijk het doel? 🤔
Goed dat de Rijksuniversiteit Groningen voet bij stuk houdt en de wetenschap niet laat gijzelen door dit soort gestoorde activisme.
nos.nl/artikel/2640029-ondan…
Wilders kreeg na zijn inbreng vraag van Van Baarle. Vraag over de inhoud, over iets dat hij gezegd had?
Nee. De voorman van DENK greep deze gelegenheid aan om Wilders persoonlijk aan te vallen en triomf te sissen over zijn Pyrrusoverwinning.
Dit zijn de vrienden van Bontenbal.
Een mooi stuk van @leondewinter over Gush Etzion, een gebied in Judea en Samaria (de Westelijke Jordaanoever) waar onder meer wijn wordt geproduceerd. Het lezen waard!
Amnesty noemt het een zwarte dag, maar het is een goede dag: Italië heeft gisteren de IHRA-definitie van antisemitisme, inclusief de voorbeelden, wettelijk verankerd.
Precies de richting die ik eind 2024 bepleitte in Liberale Reflecties, het tijdschrift van @TeldersTweet
Er is weer een nieuwe aflevering van Het Grotere Verhaal op Café Weltschmerz. Deze keer hebben we het over de zin en onzin van de Islamophobia Awareness Month en proberen we de vraag te beantwoorden: haten Joden Jezus?
youtu.be/tg2P4yFDTTE?si=fGWb…
Midden in het centrum van Den Haag staat een gebouw dat ooit het kloppende hart was van duizenden Joden die in de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd, vermoord en nooit meer zijn teruggekeerd. Vandaag staan er twee minaretten naast en heet het de Mescidi Aksa-moskee.
Dit is het aangrijpende verhaal van de Grote Synagoge aan de Wagenstraat.
In 1844 werd dit statige godshuis ingewijd als de hoofdsynagoge van Den Haag. Ruim honderd jaar lang was dit het tweede thuis voor de Haagse Joodse gemeenschap. Families kwamen hier samen voor hun gebeden, kinderen vierden er hun bar mitswa en generaties sloten hier hun huwelijk.
Tot de Duitse bezetting alles kapotmaakte. Op 20 april 1941 — de verjaardag van Adolf Hitler — staken nationaalsocialisten de synagoge in brand, waarbij het eeuwenoude interieur en de Heilige Ark grotendeels werden verwoest.
Maar de echte vernietiging volgde in de jaren daarna tijdens de Holocaust. Vanaf 1942 werden de Joodse inwoners van Den Haag stelselmatig uit hun huizen gehaald, opgepakt tijdens razzia’s en via Westerbork gedeporteerd naar vernietigingskampen als Auschwitz en Sobibor.
Van de ruim 17.000 Joden die voor de oorlog in Den Haag woonden, werden er meer dan 15.000 op gruwelijke wijze afgeslacht in de kampen. Mannen, vrouwen, ouderen en hele gezinnen keerden nooit meer terug.
Toen de oorlog in 1945 eindigde, bleven de banken in de Grote Synagoge vrijwel leeg. Niet omdat de gemeenschap vertrokken was, maar omdat ze bijna volledig was uitgeroeid. Het kleine groepje overlevenden dat terugkeerde uit de kampen of de onderduik probeerde het beschadigde gebedshuis met man en macht te herstellen, maar er waren simpelweg te weinig mensen over om het te vullen en te onderhouden. In 1975 moest de synagoge noodgedwongen haar deuren sluiten.
Het lege gebouw was een stille, pijnlijke herinnering aan duizenden vermoorde stadgenoten. Toen een groep Turkse moslims eind jaren '70 vroeg om het pand over te nemen voor een moskee, weigerde de gemeente Den Haag dat verzoek aanvankelijk — mede vanwege de beladen geschiedenis en status als voormalige synagoge.
Maar daar legden de moslims zich niet bij neer. Op 27 juli 1979 kraakten tientallen Turkse moslims de leegstaande synagoge en bleven er veertig dagen lang binnen slapen om een ontruiming te voorkomen. Tijdens die bezetting doopten ze het gebouw zelfs demonstratief om tot de 'Fatih-moskee' — vernoemd naar de Ottomaanse sultan Mehmed II, bijgenaamd "De Veroveraar", die Constantinopel veroverde en de beroemde Hagia Sophia tot moskee maakte.
En het meest bizarre van alles: nadat de gemeente eerst had geweigerd, zwichtte ze voor de bezetting. Pas toen de gemeente beloofde het gebouw alsnog te verkopen, verlieten de bezetters het pand. In 1981 kwam de voormalige hoofdsynagoge definitief in handen van de Turks-Islamitische Vereniging.
De Hebreeuwse teksten werden van de gevel gehaald en er werden twee 26 meter hoge minaretten naast gezet. En als extra middelvinger vernoemden ze de moskee naar de Al-Aqsamoskee op de Tempelberg in Jeruzalem, de allerheiligste plek in het jodendom.
Het is een wrange en dubbele klap voor de Joodse gemeenschap. Eerst werd hun thuis in de oorlog in brand gestoken en werden duizenden bezoekers vermoord in de kampen, en ruim dertig jaar later werd datzelfde gebedshuis via een bezetting afgedwongen en omgebouwd tot moskee door islamitisch tuig.
Maar ja, het benoemen van deze feiten zal vandaag de dag wel weer als 'islamofobie' worden gezien 🤡
Dat en bovendien heeft @MonaKeijzer een groot punt. De enige betekenis van river to the sea is dat er geen land voor Joden zou mogen zijn. Dat Stephan een paar Joden kent is geen vrijbrief om steeds voluit op het orgel te kunnen gaan. Applaus voor Mona.
“Wegwezen!”, sneert Van Baarle vanaf het spreekgestoelte naar Mona Keijzer @MonaKeijzer, terwijl hij weigert haar volkomen begrijpelijke vraag te beantwoorden.
En Kamervoorzitter Thom van Campen? Die laat dit ronduit onbeschofte gedrag volledig ongemoeid. Absurd!
#debat#kabinetscrisis#denk#vanbaarle#monakeijzer
Dit verhaal is in Nederland bijna onbekend, maar het houdt Frankrijk al bijna 40 jaar in zijn greep. En precies nu komt het eindelijk tot een ontknoping.
Het is het hartverscheurende verhaal van Inass. Het vierjarige meisje dat dertig jaar lang geen naam had.
11 augustus 1987. Het is hoogzomer in Frankrijk. Langs de snelweg A10, vlak bij het dorpje Suèvres, doen wegwerkers een gruwelijke ontdekking. In een greppel, gewikkeld in een deken, ligt het levenloze lichaampje van een meisje van ongeveer vier jaar oud. Ze is waarschijnlijk vanuit een rijdende auto langs de weg gedumpt.
Wat artsen tijdens de autopsie zien, tart elke verbeelding. Het meisje is maandenlang stelselmatig gemarteld. Haar kleine lichaam zit onder de botbreuken, littekens van menselijke bijtwonden en diepe brandwonden van een heet strijkijzer. Ze heeft een onvoorstelbare lijdensweg achter de rug.
De Franse politie begint de grootste klopjacht uit haar geschiedenis. 66.000 kleuterscholen en duizenden artsen in meer dan dertig landen worden gecontroleerd. Maar er komt geen enkele melding binnen. Niemand geeft haar als vermist op. Niemand lijkt haar te missen.
Zonder naam krijgt ze in de media de bijnaam "De kleine martelaar van de A10". De inwoners van Suèvres sluiten het onbekende kind in hun hart. Zij geven haar een begrafenis en verzorgen haar graf bijna veertig jaar lang met bloemen en knuffels, zodat ze in haar dood wél de liefde krijgt die ze bij leven moest missen.
Ruim dertig jaar lang blijft de zaak onopgelost, tot eind 2017. Een man wordt opgepakt voor een ander geweldsdelict en zijn DNA komt in de landelijke databank terecht. Plotseling gaat er een alarm af: zijn DNA is een directe match met de sporen op het lichaampje uit 1987. De man blijkt haar oudere broer te zijn. Na 31 jaar krijgt het meisje eindelijk haar naam terug: Inass Touloub.
In juni 2018 valt de politie binnen bij haar ouders, Halima en Ahmed. Het gezin had zeven kinderen. Inass groeide eerst op bij haar grootouders in Marokko en werd later naar Frankrijk gehaald. Daar werd ze de zondebok in een gezin vol geweld. Ze werd weggestopt voor de buitenwereld en nooit ingeschreven op school, zodat niemand haar verdwijning zou opmerken.
Nadat Inass bezweek aan haar verwondingen, rolden haar ouders haar in een deken, dumpten haar langs de snelweg en vertrokken halsoverkop op vakantie naar Marokko. Ze schrapten haar naam uit hun paspoorten en deden al die jaren alsof ze nooit had bestaan. Zelfs haar eigen broers en zussen wisten niet wat er met hun zusje was gebeurd.
39 jaar na haar dood staan de inmiddels bejaarde ouders deze week terecht in Frankrijk. De aanklagers eisen 20 jaar cel tegen de moeder en 14 jaar tegen de vader. In de rechtszaal fluisterden ze vlak voor het oordeel van de jury dat het ze spijt.
Spijt? Oog om oog..!
Gezien het feit dat Turkije nooit de Armeense genocide heeft erkend, is het dankzij dit nu eindelijk mogelijk om producten uit Turkije te melden via de website
meldpunt-gp.nl
In de nieuwste ranking van meest actieve Europarlementariërs staat @hjaruissen op plek 2 van de 720!
Mooi om te zien dat zijn inzet en harde werk niet onopgemerkt blijven. Ga zo door Bert-Jan!