Dr., Siyaset Bilimci - Political Scientist. Co-Director @istanpolinst. Research Affiliate @CEUDemInst. Previously @UniBogazici @SWPBerlin (views my own)
In our latest in @JoDemocracy's July issue, @pelinamus and I examine a striking puzzle from Hungary & Turkey: why broad opposition coalitions failed, while single credible challengers later proved more effective against incumbents.
Temporary open access: muse.jhu.edu/pub/1/article/9…
En az 1950'den beri 2020'lere kadar bir şekilde devam etmiş, önceki nesillerin sürekli şikayet etseler de bir takım haklara sahip olduğu, kısmen de olsa öngörülebilir, sınırların iyi kötü belli olduğu, "bu kadarı da olmaz" denilen şeylerin hakikaten de olmadığı bir sistem içinde sahip olduğumuz her şeyi bir bir kaybediyoruz; elimizde hiçbir şey kalmayacak noktaya çok yaklaştık.
Bu koşullar altında yapılmaya çalışılan muhalefeti beğenmemek için birçok ve haklı sebebimiz de var belki ama buradan çıkış sunmadıkça fark eder mi? Toplum olarak sadece yaşanılanların nesnesi olmaya devam ettikçe buradayız, yuvarlanmaya, sürüklenmeye, evrenin insafına kalmaya maalesef devam edeceğiz.
🎙️ I had the opportunity to speak at the Schuman Security and Defence Forum in Brussels, organised by the @eu_eeas & @EUSec_Defence bringing together senior decision-makers, military officials, and experts from more than 80 countries. 🇹🇷🇪🇺
In my remarks, I focused on the implications of the global wave of autocratization for security policies and how political regimes shape the reliability of international partnerships. I discussed the limitations of treating security and politics as separate domains, emphasizing that, in an evolving international order, Europe needs institutionalized, predictable partnerships that also strengthen democratic resilience, rather than short-term, transactional arrangements.
#SchumanForum2026@istanpolinst
Türkiye seçimsiz bir döneme mi gidiyor?
“Rejim değişikliği yaşıyoruz”
Siyaset bilimci Dr. Edgar Şar, Sözcü TV’ye atanan kayyımı ve geçmişte yaşananları Cumhuriyet’e değerlendirerek, “19 Mart öncesinde başlayan ve bugüne kadar devam eden süreç aslında Türkiye'de bir rejim değişikliğine işaret ediyor. Çünkü burada artık seçimli otoriterliğin rekabetçi tipinden, rekabetçi olmayan; çok daha baskıcı bir tipine doğru sürüklenildiği söylenebilir. Her sabah karşılaştığımız operasyonlar, aslında sandık günü çıkan sonucu garanti etmektir. Tabii ki dünya tarihinde bunlara rağmen sandıkta başka sonuçların çıktığı durumlar da olmuştur. Bunun yaşanması durumunda ne olacağını ancak seçim günü görebiliriz” diye konuştu.
cumhuriyet.com.tr/turkiye/tu…@edgarsar91
Bugünkü iktidar yapısını tam olarak anlamadan bu dediğiniz mümkün değil.
Gücün ve paranın dağıtımını elindeki tüm bürokratik kanallarla kontrol eden, bu sayede alternatif bir siyasetin sürgün verebileceği tüm dalları hukukla budayan bir iktidar yapısı.
Siz güçlenirseniz size de, yakınlarınıza da, gerekirse çatınıza konan kuşa da asla yapmadığınız şeylerin iftirası atılacak. Bugün pek çok insan bu şekilde içerde...
O yüzden bugün demokrasi nerde savunuluyorsa orayı kuşatan bir demokratik siyasete ihtiyaç var. Partisi, aidiyeti yok bu işin.
Seçilmişler bugün Silivri ıssızında yargılanıyorsa, Demirtaş hala keyfi olarak demir parmaklıklar ardındaysa, istediğiniz kadar siyasi etik konuşun, bir işe yaramaz.
Türkiye’de bugün itibariyle iktidar değişimini hedefleyen bir siyasi hareketin yalnızca bir sonraki seçime odaklanarak başarıya ulaşması mümkün değildir.
Bugün için 2028'de, sonrasında da 2033'te değişim vaadi vereceklerin temennilerinden başka dayanakları yoktur.
Siyasi partilerle ilgili tüm mevzuatları ve yönergeleri aşabilen bir örgütlenme modeli olmadan seçime hazırlanabilmek bile mümkün değildir.
Sosyal medya paylaşımının ötesinde aksiyonu olamayan, yani herhangi bir vatandaşın yapabileceğinden daha fazlasını yapma perspektifine sahip olmayan kadrolarla mücadeleye liderlik yapamazsınız.
Yalnızca adaylar, ittifaklar ve siyasi pazarlıklar üzerinden yürütülen bir seçim stratejisinin seçim kazanması mümkün değildir.
Elitlerin alan paylaşımı seçmenin gözünde alternatif üretmez bilakis itibarsızlaştırır.
❝As both countries approach 2028 #Türkiye's strategic importance may make cooperation with #Washington increasingly necessary, but it does not make democratic backsliding less consequential❞
📌 @selvinkorkmaz 's analysis of 🇹🇷-🇺🇸 relations after the midterms 👇
istanpol.org/en/post-strateg…
❝#Canada and #Türkiye’s new Strategic Partnership comes as both countries seek to diversify their economic and strategic ties amid rising global tensions❞
📊 See key milestones in the 🇨🇦–🇹🇷 partnership based on analysis by @YuerekliAyse & @HopeEcon 👇
istanpol.org/en/post-canada-…
Böyle güzel bir kardeşlik herkese nasip olmaz; ve Türkiye’nin gençlerine sağlayamadığı refah, çalışıp gerçekten kazanma imkânının kıtlığı ve önemlisi gözü dönmüş insanların hırsı, bu güzel insanların hayatını darmadağın etti…
Bitmez bir yas hikâyesine dönüştürülüyor bu ülkede yaşam…Tabii, hissedebilene…
HABAŞ patlamasında hayatını kaybeden 25 yaşındaki makine mühendisi Kadir Kaan Özçelik’in, fabrikada üç aydır çalıştığı öğrenildi.
Kadir Kaan Özçelik’in kardeşi Şevval Özeçelik, ağabeyinin iş güvenliği sorunlarına rağmen geleceği için çalışmak zorunda kaldığını, 40 bin liralık maaşından her ay 12 bin 500 lirayı kendisinin eğitim masrafları için ayırdığını anlattı.
Şevval Özçelik, ağabeyinin ölümünden sorumluların hesap vermesi için mücadele edeceğini belirterek, “Kadir’in kardeşi asla vazgeçmeyecek” dedi.
(soL Haber - İrem Yıldırım)
Yeni Parti bugün ilk kurultayını yapıyor. Bu süreçte bazı açılardan sorunlu olsa da bir süredir muhalif toplumda parti için yaygın olarak söylenen "ilk günkü heyecan artık yok" söyleminin ciddiye alınması gerektiğini düşünüyorum. "Yeni"liğin ana siyasi slogan olarak kullanılmasının partiye yüklediği sorumluluk büyük. Türkiye otokratik bir rejim değişikliği yaşarken Yeni Parti demokrasinin kalesi olacaksa, eski particilik alışkanlıklarını tamamen bırakıp, tabanın alabildiğine dahil edilmesi konusunda cesur adımlar atmak zorunda. Zira son zamanda daha net gördüğümüz gibi "eski"yi temsil eden yüz ve pratikleri, Yeni Parti'yi otokratik şiddete daha açık ve savunmasız hale getiriyor.
İnsanların siyasete katılma konusunda iyice korkmaya başladığı bu dönemde üyelerinin 1/3'ünün daha önce hiçbir partiye üye olmamış kişilerden oluşması Yeni Parti için gerçek bir şans ve fırsattır.
Çok önemli bir husus! Türkiye'de "sosyal medyayı etkili kullanmak" denildiğinde akla genelde, örneğin Saadet Partisi'nin çok başarılı videoları gibi içerikler geliyor. Değil. Sosyal medyayı siyaseten etkili kullanmak demek, onu konvansiyonel yollarla kolayca başaramadığınız seviyede bir taban örgütlenmesine yönelik bir araç haline getirebilmek demek.
Siyasal iletişim için tartışmasız en etkili araç WhatsApp. Üç temel sebebi var:
1) Herkes WhatsApp'ta. En gencinden en yaşlısına herkese hitap ediyor. Twitter, Instagram veya TikTok gibi değil.
2) İnsanlar genelde kendilerine benzeyen insanlardan daha çok etkileniyor. WhatsApp, insanların kendi samimi çevrelerine paylaşım yapabildikleri bir ortam sunuyor. Karşı tarafın sizi dinleme ihtimali de artıyor; çünkü takım elbiseli bir siyasetçiyle değil, kırk yıllık arkadaşıyla konuşuyor.
3) Takip edilmesi, denetlenmesi, yasaklanması oldukça zor. Çünkü hem kamusal alana yayın yapmadığınızda bunların yakalanması zor hem de toplumsal hayatı ve ticareti çökertmeden WhatsApp'ı kapatamazsınız.
Siyasi partiler WhatsApp'ı kullanıyor, kullanmıyor değil. Ama çok eski kafalı bir şekilde, tek yönlü bir duyuru aracı olarak kullanıyorlar. Gerçekten "yeni" bir şeyler denemek isteyen partilere iki öneri:
1) WhatsApp'ı tabanınızın sesini duymak, onları da süreçlere dahil etmek için kullanın. WhatsApp üzerinden anket yapılabiliyor. Kendi parti üyelerinize ayda birkaç kere gündemle ilgili anket gönderin. Tabanınızın ne hissettiğini öğrenin. Hatta açık uçlu sorular gönderin ve gelen cevaplarda ortaya çıkan ana temaları analiz edin (yapay zeka burada işinizi çok kolaylaştırabilir).
2) Siyasal iletişimi siyaset gruplarının dışına, arkadaş ve akraba gruplarına taşırın. Üyelerinize, kendi samimi çevreleriyle paylaşabilecekleri hazır materyaller sağlayın. Başkalarından gelebilecek sorulara ve o soruların cevaplarına dair önceden hazırlık yapmalarına yardımcı olun. Her bir üyenizi, kendi çevresine verimli ve kişisel ilişkilerini bozmayacak şekilde propaganda yapan aktif üyelere çevirin.
🚨 Programımız birazdan başlıyor!
📢 Daktilo1984 Özel Yayını'nda Ekin Keleş ve İlkan Dalkuç; konukları Dr. Edgar Şar ile
➡️ ABD, Macaristan, Sırbistan ve Brezilya seçimleri ışığında sağ popülizmin sandıkta nasıl mağlup edildiğini,
➡️ Türkiye ile bu ülkeler arasındaki benzerlik ve farklılıkları,
➡️ Kurultay sürecindeki Yeni Parti'yi tartışıyor.
@ilkandd@edgarsar91
📅 Bugün ⏰ 22.00'de!
📹 youtube.com/live/hTBP68BS2J4
Furkan Karabay (@karabayfurkan6): "Bu duruşma canlı yayınlansaydı insanlar televizyonun başında hüngür hüngür ağlardı"
"İnsanların yaşadığı çok büyük bir dram var. Burada bir ifadeden dolayı aylardır tutuklu olan insanlar var. Hakkında somut delil olmayan, 'Gizli tanığın tanımıyorum' deyip de ifadesiyle insanların tutuklanmasına sebep olan kişiler var burada"
➡️youtube.com/live/G74ott4MbFU
Türkiye’de giderek yerleşen ve mevcut otoriterleşme dinamiklerine önemli ölçüde hizmet eden bir eğilim var. Birbiriyle doğrudan ilişkili siyasi ve toplumsal meseleleri, birbirinden ayrıştırarak ele almak. Barış meselesini demokratikleşmeden, güvenlik politikalarını iç siyasetteki gelişmelerden, ekonomik meseleleri hukukun üstünlüğü ve kurumsal işleyişten bağımsız değerlendirmek kimi zaman arzu edilen, kimi zaman ise koruma kalkanı olarak görülen bir durum oluyor. Oysa bu gündemler birbirine temas ediyor ve mevcut sistemin kendi içinde taşıdığı derin çelişkiler de tam bu temas noktalarında.
Bu ayrıştırma mevcut iktidarın yönetme biçiminin önemli bir parçası. Farklı aktörlerle farklı gündemler üzerinden ilişkiler kurulurken, adeta paralel evrenler yaratılıyor. Bir kesimle barış, başka muhataplarla güvenlik konuşulurken, eş zamanlı olarak muhalefeti bölmeye, siyasi rekabeti önemli ölçüde ortadan kaldırmaya ve muhalif aktörleri cezalandırmaya dayalı bir siyaset sürdürülüyor. Böylece her aktörün yalnızca kendi gündemine odaklandığı, birbirinden kopuk paralel siyasi gerçeklikler yaratılıyor. (1/2)