
ค้นพบว่าการอ่านหนังสือให้เข้าใจคือ -อ่านก่อนสอบ1อาทิตย์แบบจริงจัง -ไม่อ่านติดต่อกันเป็นเวลานาน -อ่าน35 พัก5 ทำให้อ่านได้นานขึ้น -รอบแรกอ่านธรรมดา -รอบ2อ่านพร้อมจด -รอบ3อ่านแค่ที่จดออกมา -รอบ4อ่านหัวข้อละบรรยายตามความเข้าใจ -ก่อนสอบ1วันไม่ควรนอนดึก

"Be kind to yourself." We do not have a great day, we MAKE a great day.🫶🏻 | #healthy🥗| Healthy food 🧍🏻♀️Weight training 👀🔎

ค้นพบว่าการอ่านหนังสือให้เข้าใจคือ -อ่านก่อนสอบ1อาทิตย์แบบจริงจัง -ไม่อ่านติดต่อกันเป็นเวลานาน -อ่าน35 พัก5 ทำให้อ่านได้นานขึ้น -รอบแรกอ่านธรรมดา -รอบ2อ่านพร้อมจด -รอบ3อ่านแค่ที่จดออกมา -รอบ4อ่านหัวข้อละบรรยายตามความเข้าใจ -ก่อนสอบ1วันไม่ควรนอนดึก

ส่วนตัวเราพออายุเริ่มเยอะ“ให้ทำสิ่งที่ยาก และไม่อยากทำ” แต่มันจะทำให้เราดูดีขึ้นแบบเยอะมาก เด็กกว่าวัยเยอะ -ออกกำลังกายให้ได้ 5/สัปดาห์ ออกนานแต่ออกน้อย ไม่เท่ากับออกสม่ำเสมอ เวทยิ่งดี -ปรับนอนให้ได้อย่างน้อย 6 ชม./วัน ถ้าต่ำกว่านี้ เสี่ยงอายุสั้น และโรคจะตามมา ระบบร่างกายจะสรวนทั้งหมด โดยเฉพาะผู้หญิง -ดื่มน้ำเปล่าให้พอดี ไม่มากหรือน้อยเกินไป -งดตามใจปาก ของหวาน ของทอด ผิวแก่ง่ายมาก สิวบุก -แอลกอฮอล์ทำให้ผิวพังทั้งระบบ ซาก แห้ง หยาบมาครบ -วิตามินที่ควรเริ่มทาน Astaxanthin Vitamin B,C -ขัดผิว+ทากันแดด เหมือนโกงอายุผิวได้เยอะ -ถ้าเป็นสิวอย่าไปหาหมอความงาม แต่จงไปหาหมอผิวหนัง -หัตถการไม่ต้องทำตามทุกคอร์ส ทำแค่เหมาะกับใบหน้า แก้เป็นจุดหาหมอเก่งเครื่องแท้จะยิ่งสวย มันคือสิ่งเดียวที่เราดูแลเองไม่ได้ หาหมอจบ * การดูแลตัวเองนอกจาก บุคลิกภาพภายนอกแล้ว มันคือการพูดจา วางตัว ความคิดเราด้วยพอทำเสริมกันไปดูแลตัวเองดี ในเรื่องการเงินหรือภาพรวมในชีวิตอื่นๆเราก็จะตามมาเอง
มีใครอยากแชร์สิ่งที่น่าทำก่อนอายุ 30 บ้างมั้ยนะ จะเป็นเรื่องเที่ยว เรื่องดูแลตัวเอง การเงิน หรือมุมมองชีวิตก็ได้หมดเลย อยากลองเก็บเป็นไอเดียไว้ทำตามบ้าง🙇🏻♀️ ✨

บอกคนรอบตัวเสมอ โดยเฉพาะคนวัยทำงาน“อย่าแลกร่างกายตัวเอง เพื่อทำงานหนักมากจนเกินไป อย่าทุ่มชีวิตตัวเองให้องค์กรไหน ไม่มีอะไรมีค่ามากกว่าตัวเราที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง“ ร่างกายเราคือสิ่งเดียวถ้าพังไปแล้ว เอากลับคืนมาได้ยาก จงดูแลมันให้ดีที่สุด แต่งานเราถ้าเราไม่อยู่ เขาก็หาคนมาทำแทนเราไดัเสมอ ย้ำ! งานของเรามีคนทำแทนเราได้ 100% สุดท้ายปลายทางชีวิต ก็คือคนธรรมดาที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงอะแก *ทำงานด้วยความใจเย็น เพราะบริษัทนี้ไม่ใช่ของเรา100% อย่ายึดติด อย่าให้ความเครียดมาทำให้สุขภาพชีวิตเราแย่ หมดไฟในการใช้ชวิต มันน่าเศร้าอยู่นะ ถ้าใครจะมาขโมยความสดใสเราไป รักษามันไว้ให้ดีเถอะ

คนรุ่นใหม่ไม่ได้มองว่าความก้าวหน้าในชีวิตต้องวัดกันที่ "ตำแหน่งในองค์กร"ที่เพิ่มขึ้นอะ เพราะมันก็แลกมาด้วย Mental health ต่อให้ Compensation จะเพิ่มขึ้น แต่มันก็ไม่คุ้มกับความเครียด และต้องเหนื่อยหน่ายเรื่องคนอีก! คนรุ่นใหม่เขาไม่ได้อยากได้อำนาจเพื่อมา Control ชีวิตใครแบบคนรุ่นเก่าๆแล้วอะ จากที่สังเกตคือทำงานตามหน้าที ชิวๆในหน้างานตัวเองไป มีเวลาไปทำสิ่งที่ชอบ มุมมองต่อชีวิตและการทำงานมันเลยเปลี่ยนไป (Work-Life Balance ) และSave สุขภาพจิตใจกันมากขึ้น *ตำแหน่งที่เลื่อนขึ้น มันมาพร้อมราคาที่ต้องแลกนะ ทั้งร่างกาย จิตใจ ความเครียด การรองรับอารมณ์ การบริหารคน เพราะสุดท้ายแล้ว เงินที่เพิ่มขึ้นหลักพัน อาจไม่คุ้มค่ากับการแลกมาด้วยสุขภาพจิตและเวลาชีวิตที่หายไปเลยด้วยซ้ำ
ทำไมเดี๋ยวนี้คนรุ่นใหม่ถึงไม่ค่อยอยากเป็นหัวหน้ากันแล้วอะ เมื่อก่อนการได้เลื่อนตำแหน่งคือความก้าวหน้าในชีวิต แต่เดี๋ยวนี้หลายคนกลับเลือกเป็นพนักงานธรรมดา เพราะเงินเดือนเพิ่มนิดเดียว แต่ความรับผิดชอบเพิ่มเป็นสิบเท่า ไหนจะต้องรับแรงกดดันจากทั้งลูกน้องและผู้บริหารอีก ถ้าเป็นคุณ ยอมได้เงินเดือนเพิ่มเพื่อเป็นหัวหน้า หรือขออยู่ตำแหน่งเดิมแบบสบายใจกว่า?

Organizational Culture เป็นอะไรที่แก้ไขได้ยาก หรือถ้าพูดภาษาชาวบ้านคือฝังรากรึกไปแล้ว การเรียกร้องให้เปลี่ยน หรือผู้บริหารจะเปลี่ยนเอง มัน0.1%เลย ที่คนเป็นเจ้าของบริษัทจะลงมาดู เขาไม่ได้สนใจคนเก่ง หรือบางที เขาก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนในบริษัทเขาใครเก่ง (มันเลยมีระบบลูกรักจนถึงทุกวันนี้) *ในมุมเรานะ ถ้าเราเก่งจริง มีความสามารถ confident ทีมที่เราอยู่ไม่ไปกับเรา Environment ไม่เอื้อให้เราเติบโต พออยู่แล้วรู้สึกไม่แฟร์ ไม่ต้องรอให้บริษัทเปลี่ยน Culture ออกเลย แล้วไปอยู่ในที่อื่น ที่ผู้บริหารมี people sense มากพอ “อย่าเอาเวลาชีวิต มาเสียไปกับสิ่งที่มันไม่มีค่ามากพอ ให้เราได้ไปต่ออะ ”
ทำไมบางบริษัทถึงยอมเสียพนักงานเก่งๆ มากกว่าจะยอมปรับปรุงวัฒนธรรมองค์กร

ส่วนตัวมองว่ามันควร Balance กันทั้งสองฝ่าย เพราะต่างคนก็ต่างเอาผลประโยชน์มาแลกให้กันอยู่แล้วใน Business Perspective คนทำงานก็ไม่ได้มาทำงานฟรี เขาก็ใช้ความสามารถในการทำงาน ส่วน organization ก็ให้เงินเดือนเป็นผลตอบแทน winๆ มันต้องหาจุดที่ Flexible อย่าใช้"ตรรกะสุดโต่ง" มาปะทะกัน" ไม่งั้นเถียงกันไม่จบ ไม่มีใครผิดสักที คนทำงานก็ควรทำหน้าที่ในเวลางานให้เต็มที่ งานอะไรที่จะให้คนทำงานทำ ก็ควรจัด process ในเวลางาน ลดเรื่องส่วนตัวในเวลางานให้น้อยลง อะไรที่ไม่เร่งด่วนมาก มันก็คือระบบพื้นฐาน ตามมารยาทที่ไม่ควรไปรบกวน พนักงานเวลาเลิกงานอยู่แล้ว เพราะคนทำงานสุขภาพก็สำคัญ รถมันยังมีวันพังเลยเวลาใช้งานมันบ่อยๆ นี่สุขภาพคนอะ แต่อะไรที่เร่งด่วนก็ควรจะ Flexible ทั้งลูกจ้างและนายจ้าง เพราะผลลัพธ์มันคือเรื่องเงินทั้งนั้น อันนี้ก็ต้องเข้าใจกันทั้งสองฝ่าย *ภายใต้ความเป็น Homo sapiens ซึ่งกันและกันมันอยู่ร่วมกันได้ ถ้ามันมีจุดกึ่งกลาง มันไม่มีอะไรได้ดั่งใจหมดทุกอย่างในโลกการทำงาน มีอุปสรรคมาให้จัดการทุกวันนั้นละ ทั้งคนที่เป็นลูกจ้างและคนที่เป็นนายจ้าง เราจะอยู่ด้วยกันได้ถ้ามองภาพรวม แต่เราจะอยู่กับใครไม่ได้เลย ถ้ามองแค่มุมตัวเอง
เห็นมีดราม่านึงในTTประมาณว่า มีน้องมาสัมภาษณ์งาน แล้วแจ้งกับเจ้าของบริษัทว่า ถ้านอกเวลางานจะไม่รับสาย หรืออ่านข้อความที่เกี่ยว กับงานเลย เจ้าของตอบว่า ได้นะ แต่ในเวลางานก็ต้องห้ามรับสาย จากครอบครัว เพื่อน หรือเรื่องส่วนตัวใด ๆ ทั้งสิ้นเช่นกัน และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัว ใครจะเป็นอะไร ก็ต้องทำงานต่อ เพราะนั่นคือเวลางาน โอเคไหม ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้บ้างคะ แล้วจุดไหนถึงจะเรียกว่าเป็นความพอดี ระหว่างเวลางานกับเวลาส่วนตัว? อยากรู้ว่าจะมีคนทำงานแบบเพอร์เฟกต์เลยไหม เพอร์เฟกต์จนเรียกได้ว่า หมดเวลาปุ๊บ ไม่มีคนมาตาม หรือมีวิธีแบบไหน มาเเชร์กัน

จุดที่อันตรายที่สุดของการเป็นคน Empathy คือ การเผลอใช้ความเข้าใจคนอื่น มาเป็นข้ออ้างในการอนุญาตให้คนอื่น ทำร้ายความรู้สึกเราซ้ำๆค่ะ ต้องค่อยๆแยกแยะออก การเข้าใจ (Understanding) ไม่เท่ากับ การยอมรับให้เขาทำร้ายความรู้สึกเรา (Tolerating) อะ เราสามารถเข้าใจได้นะ ว่าทำไมเขาถึงทำตัวแย่ๆ หรือมีพฤติกรรมคำพูดแบบนี้เกิดขึ้นมา แต่ไม่ได้แปลว่าเราต้องยอมรับพฤติกรรมนั้น ถ้าเราเป็นคนที่ Empathy แต่ไม่มีขอบเขตเราจะกลายเป็นคนละเลยความรู้สึกตัวเอง แต่ไปพยายามเข้าใจคนอื่นมากเกินไป จนตัวเราเองนั้นละกลายเป็นทุกข์สะเอง *ส่วนตัวเรามองว่าคนที่มี Empathy คือคนที่มีเสน่ห์มาก ออร่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นคนแบบนี้ เพราะเราจะไม่ judge ใครแบบไม่มีเหตุผล ไม่ตัดสินชีวิตใคร เป็นคนมองเห็น "ที่มาที่ไป" ของการกระทำคนอื่นเสมอ มันทำให้เราใจดีกับโลกใบนี้มากนะ ปล่อยวาง และปลงง่ายขึ้นอะ
นี่แอบรู้สึกว่า ข้อเสียของการเป็นคน empathy คือ เข้าใจคนอื่นเสมอ แม้ในวันที่เขาไม่ดีกับเราก็ตาม เพราะเราจะหาเหตุผลมาอธิบายพฤติกรรมของเขาจนได้อ่ะ บางครั้งก็เข้าใจความรู้สึกคนอื่นมากเกินไป จนเผลอลืมดูแลความรู้สึกของตัวเอง คือมันไม่ได้ไม่รู้สึกนะ แค่เลือกที่จะยอมรับและเข้าใจมันเฉยๆ

การันตรีว่าคือ 90% เคยพูดไปบ่อยมากว่ามนุษย์ทุกคนจะเลียนแบบ behavior กันอยู่เสมอ ยิ่งเราอยู่กับคนแบบไหนทุกวัน เราจะยิ่งซึมซับ ทั้งความคิด คำพูด attitude มาแบบไม่รู้ตัว เอาตัวเองไปอยู่กับคนที่มี Positive energy ชีวิตจะยิ่งหาหนทางเพื่อพัฒนาตัวเองไปข้างหน้า สังคมสิ่งเหล่านี้จะสะท้อนออกมาถึงคู่ครองเราด้วยในอนาคต อยากเป็นคนเก่ง หาเงินเป็นมีธุรกิจดีๆ จงเอาตัวเองไปอยู่กับคนที่เขามี Energy เริ่ดๆ ไม่ใช่อยู่กับ Negative energy นินทา จับกลุ่มแซะคนที่เขาได้ดี เราจะกลายเป็นคนที่มีพลังงานไม่ดีติดตัว ท้อง่าย ไม่กล้าออกนอกกรอบ ต้องคอยตามคนอื่นอยู่ตลอดเวลา แล้วจะไม่ค่อยไปไหน * อยากบินไปไกลๆก็จงไปอยู่กับคนที่เขาสอนวิธีบินอะ ไม่ใช่ไปอยู่กับคนที่เขาคอยขัดขา และบอกว่าบินยังไงก็ไม่ถึงท้องฟ้าสูงเกินไป
ในเมื่อเราไม่เก่ง เราต้องพาตัวเองไปอยู่กับคนเก่งที่เก่งๆ เพื่อพัฒนาตัวเอง

อายุเยอะขึ้นคิดง่ายๆเลยคือ “ถ้าวันนี้ไม่เป็นไปตามที่หวัง ก็ไม่ได้แปลว่าชีวิตจะล้มเหลว จงให้เกียรติความพยายามที่ผ่านมาของตัวเองด้วย“ ทุกคนมีจังหวะเวลาชีวิตของตัวเองอะ จงเชื่อมั่นเถอะไม่ว่าอะไรที่เราอยากจะทำมันสำเร็จได้ แต่มันใช้เวลาและความพยายาม และต้องอดทนทั้งนั้นความสำเร็จ เกิดจากสิ่งเล็กๆน้อยๆ เราลงมือทำ 10 ครั้ง ต่อให้จะสำเร็จแค่ 1ครั้ง มันก็คือจุดเริ่มต้นที่ดีอะ *ชีวิตเราไม่ควรกดดันตัวเองมากจนเกินไป You can do anything but not everything. เราอยากจะเป็นอะไรก็ได้ ทำอะไรก็ได้ในโลกใบนี้ แต่เราไม่จำเป็นต้องเก่งทุกอย่าง พยายามเรียนรู้ หาสิ่งที่ตัวเองชอบให้เจอ และพัฒนาจนมันเป็น Strengths ของเรา พอโจทย์ชีวิตมันยากแล้วเราตั้งใจจนทำมันได้ เชื่อเถอะผลลัพธ์มันจะคุ้มค่าเสมอ

เอางี้นะ เก็บเดือนละ 2,000 บาท ไปลงทุนให้ได้ผลตอบแทนปีละ 10% แค่ 5 ปี ก็ได้ 150,000 แล้วทุกคน แถมถ้าลงทุนเดือนละ 2,000 บาท ต่อไปอีก เป็น 5 ปี จะกลายเป็น 400,000 ด้วย! มันคือ “พลังของดอกเบี้ยทบต้น” ที่การฝากเงินไว้ในธนาคารทำให้เราไม่ได้ ถ้าทุกคนเข้าใจจุดนี้ เงินล้านก็ไม่ยากเลย💰
คนที่มีเงินเก็บถึงหลักแสนแล้ว ช่วยแชร์เคล็ดลับหน่อยค่ะ ทำได้ยังไง เผื่อเป็นแนวทางให้คนที่กำลังพยายามเก็บเงินแสนแรกในชีวิต 💸✨

ถ้าแนะนำได้ในวัย 30 คือออกกำลังกายเลยค่ะ มันอาจจะฟังดูเหมือนเป็นเรื่องเบสิคนะ แต่เอาตัวเองออกจากจอมือถือ เตียงนอนลุกไปทำอะไรที่มันยากและน่าเบื่อดูบ้าง บางทีเราก็ต้อง Challenge ทำอะไรที่ไม่อยากทำอะ แต่มันทำให้ชีวิตเราดีขึ้นจริง หุ่นดีขึ้น มั่นใจมากขึ้น สุขภาพภายในเราก็ดีแบบองค์รวม การใช้ชีวิตที่ง่าย อยากกินไรก็กิน ปล่อยตัวเองมันแลกมากับอายุสุขภาพ ที่มันไปมากกว่าอายุความเป็นจริงเราอะ ตอนอายุยังน้อยเราไม่คิดอะไรหรอก แต่ทุกการใช้ชีวิตในวัยเลขสอง มันจะปรากฏผลลัพธ์ทั้งหมดในเลขสาม อันนี้ไม่ได้พูดเล่น ยิ่งดูแลเร็ว ก็ยิ่งรักษาสุขภาพในระยะยาวได้ดีกว่า
มีพฤติกรรมเล็กๆ อะไรที่ทำแล้วรู้สึกว่าคุณภาพชีวิตดีขึ้นบ้างมั้ยคะ 💪🏻⭐️

นอกเรื่องนะ แต่แบบหน้าสดสวยมากจริง ไม่ใช่แค่ทำหัตถการแล้วได้หน้าแบบนี้แน่นอน90% ต้องกินดีบำรุงดีจากภายใน แล้วหุ่นคือดูรู้เลยอะว่าแบบ Weight Training /ร่วมกับCardio มีวินัยจัดๆเลย เหนื่อยมากกว่าจะได้หุ่นนี้เพราะมันต้องคุมอาหาร+ออกกำลังกาย มันลีนจนเห็นกล้ามเนื้อชัดมาก มันยากตรงนี้! นี่ว่าแทบจะเป็นหุ่นในฝันของสาวๆหลายคนเลยเพราะมันสมส่วน! ไม่น้อยไม่มากเกินไป พอใส่เสื้อผ้าเลยแบบสวยมากอะ
พี่น่ากับหน้าคลีน หน้าตาดีมากอะ ขอคนเข้าใจ 😭

ยิ่งอายุมากขึ้น ความสุขก็กลายเป็นช่วงเวลาที่ได้อยู่ “ที่บ้าน” ที่ที่เราไม่ต้องปั้นแต่งรอยยิ้ม เพื่อความพอใจของใคร ที่ที่เราจะนอนเอนกาย ดูซีรีส์ อ่านหนังสือโดยไม่ถูกตัดสิน บ้านของเราอาจไม่ได้สวยหรูที่สุด แต่เป็นที่ที่เรารู้สึกปลอดภัยและเป็นตัวเองได้เต็มที่

ชอบคำนี้มาก Wanting nothing gives you everything. การไม่อยากได้อะไรสักอย่าง แต่ทำให้เราได้ทุกอย่าง ไม่รู้ว่าใครเป็นมั้ย แต่ถ้าเรายิ่งอยากได้อะไรมากๆ ยิ่งต้องการมัน มันยิ่งหนี แล้วสิ่งนั้นก็หลุดไปแบบง่ายดายมากอะ แต่กลับกัน พอเราใช้ชีวิตแบบเบาสบาย Focus on yourself . ไม่โหยหา ไม่พยายามวิ่งไล่ตามอะไร อยู่กับตัวเอง ให้เวลาตัวเองจากที่อยากได้อะไรมากๆ ต่อให้สิ่งนั้นจะโครตแพง หรือจ่ายเงินออกไปแค่ไหน พอเราไม่อยากได้สิ่งนั้นแล้ว ไม่เครียด ไม่กดดันตัวเอง แต่เราจะได้ครอบครองสิ่งนั้นหมดเลยอะ ลองสังเกตดู! *ยิ่งขาดแคลน ยิ่งไกลออกไปจริงๆ พอเลิกอยากได้ มันมาเอง การใช้ชีวิตแบบเบาสบายเป็นอะไรที่ดีต่อ Mental health มาก พอสุขภาพจิตดีมันก็ดีไปหมดเลย สนใจคนน้อยลง ปลงได้มากขึ้น ปล่อยวางง่าย ลองใช้ชีวิตนิ่งๆขึ้น ผลลัพธ์มันแอบเวิร์คกว่า

Richard Wiseman เขียนหนังสือว่า“คนทีโชคดีที่สุดคือคนที่มีนิสัยไม่รอคอยโอกาส” มีอะไรเข้ามาอยากลองทำ ทำได้เลย ถ้าลองทำ10 อย่าง มันก็จะมีสักอย่างที่ประสบความสำเร็จ แต่ถ้าไม่ทำอะไรเลย ก็เหมือนอยู่กับที่แล้วไม่ไปไหน “คนบางคนรอให้ตัวเองโชคดีแล้วค่อยลงมือทำ แต่ยังมีใครอีกหลายคน ที่ลงมือทำเพื่อให้ตัวเองโชคดี” มันเลยทำให้ผลลัพธ์ในชีวิตแตกต่างกัน การตั้งโจทย์ชีวิตที่ดี ก็จะส่งผลต่อคุณภาพชีวิตเราเช่นกัน Override “เวลา อดทน สม่ำเสมอ”เราต้องทำสิ่งที่ยาก และไม่อยากทำในระยะสั้น เพื่อมาขอบคุณตัวเองซ้ำๆในระยะยาว ทำไปก่อน ไม่ว่าจะมีโอกาสอะไรเข้ามา แล้วทุกอย่างมันจะประกอบเข้าหากันเองอะ

สำหรับเรามันคือเดือน แห่งการ Manifest เลยความลับของ Lucky November 11.11 เปรียบเสมือน Angel Number อะ เป็นการเริ่มต้นนับ1 ใหม่ เริ่มต้นเจอเรื่องดีๆ เจออะไรใหม่ๆในชีวิตก่อนสิ้นปี เข้าสู่ช่วงใกล้หนาว หลายคนได้โฟกัสกับตัวเองมากขึ้น พูดดี คิดดี บ่นสิ่งดีๆก็จะดึงดูดพลังงาน Positive energy เข้าหาตัว เปรียบเสมือนเดือนที่เขาเรียกว่า “เปิดประตูพลังงานบวก” จัดระเบียบความคิดตัวเอง ตั้งเป้าก่อนสิ้นปี ว่าอยากจะพัฒนาอะไร ในขณะเดี๋ยวกันก็เป็น สัญญาณที่กำลังบอกใครหลายคน“ว่าฉันเริ่มเดินเส้นทางที่ถูกต้องแล้วนะ” *เดือนนี้ฟ้าจะสดใสขึ้น ลมเบาลง ใจนิ่งขึ้น ชีวิตก็จะเริ่มไหลลื่นขึ้นด้วย แอบรู้สึกว่าเหมาะแกการลอง Challenge ตัวเอง ตั้งเป้าง่ายๆ เช่น อ่านหนังสือก่อนนอนแทนการจับมือถือ ออกกำลังกายเบาๆ อยู่กับตัวเองเยอะๆ รับรู้เรื่องคนอื่นน้อยลง แล้วสิ้นปีจะยิ่งมีความสุขมากขึ้นจริงๆ
‘Lucky November’ “พฤศจิกายน คือ เดือนที่ชีวิตดึงดูดความโชคดี” มีความเชื่อว่า หลังผ่านพ้นความเปลี่ยนแปลงในเดือนตุลาคมไปแล้ว ‘พฤศจิกายน’ จะเป็นเดือน ‘ฟ้าหลังฝน’ ที่ชีวิตจะค่อยๆ พาความโชคดีมาให้เรา ยิ่งเดือนนี้ ถ้าเราคิดบวก มองโลกในแง่ดี และพูดสิ่งดีๆ เกี่ยวกับตัวเอง ชีวิตของเราก็จะยิ่งสะสมความโชคดีเข้ามาในชีวิตของเรามายิ่งขึ้น