
Burada bazen kitap sektörüne dair “çıkıntı” görülebilecek görüşlerimi, gözlemlerimi, yorumlarımı yazıyorum, ama bunun amacı dertli olmam. Ben bu mesleği bile isteye seçtim. Yüksek lisans ile doktora yılımın arasında boşluk var diye çevirmen olmadım. Doktora yaparken canım sıkılmasın diye editörlüğe başlamadım. Okumayı çok seviyorum hem okurum hem de para kazanırım diye bu mesleğe girmedim. Kızımın rızkıdır diye girdiğim, senede en az 10 defa yurtdışına çıktığım, dolarla ödeme aldığım işi bırakıp kitap sektörüne geçtim ben. Dolayısıyla burada yazdıklarım saçma hezeyanlar değil; tercih ederek geldiğim bu sektörde günlerimi verdiğim, emek harcadığım kitaplara karşı okurlar nezdindeki değersizliğe dikkat çekmek tek istediğim. Gayet farkındayım bir şeylerin değişmeyeceğinin. Ne büyük bir dönüşüm yaşanacak ne de insanlar “aa, murtaza söylediyse artık değer verelim şu kitaplara” diyecekler. Ama biz kitap emekçileri işimizin doğası gereği yalnızız. Ekran başında, tercihen sessiz bir ortamda, sadece bir metinle baş başa, bir akis odasındayız. Beyaz word sayfası üzerine kağıda basılmaya değer bir şeyleri aktarmaya çalışıyoruz. Kaçamağımız yalnızca bu mecra oluyor. Bir nevi dertleşme çabası olarak görebilirsiniz bunları; yoksa dikkat çekeyim, vay ne kadar marjinal düşüncelerim var, diye yazmıyorum :)





















