←
Byrd TT2,205 posts
Byrd TT avatar

Byrd TT

@byrdtt

IT guy in SYD | Atheist | Reader | Pour Over | Morning Lover | Apricari | Pluviophile | Anthropologist enthusiast who happens to work in tech.

◷ Joined May 2010▧ 28 Photos and videos
หัวร้อนเกิร์ล avatar
⟳ Byrd TT retweeted
หัวร้อนเกิร์ล@onlyme_ttGirl·16h

พรีออนนี่น่ากลัวมาก มันไปเปลี่ยนเกลียวโปรตีนให้ผิดรูปทยอยเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เป็นลูกโซ่ จนสมองพรุนตาย รักษาไม่ได้เพราะมันเป็นโปรตีนไม่ใช่เชื้อโรค ไม่มียาไปฆ่าหรือจำกัดมันได้ แล้วเครื่องมือแพทย์ทุกอย่างที่ปนเปื้อนโปรตีนนี้ต้องเผาทำลายทิ้งหมดเลย

แต่เรื่องเนื้อมนุษย์อร่อยนี่ไม่จริงนะ จากบันทึกผู้รอดชีวิตเครื่องบินตกในเทือกเขาแอนดีส (1972) พูดตรงกันว่าเนื้อคนเหนียวและแทบไม่มีรสชาติ บวกคำให้การของนักเขียน William Seabrook ที่เคยลองชิม + คำให้การในคดีฆาตกรรมของ Armin Meiwes กับ Issei Sagawa บรรยายรสชาติและรสสัมผัสของเนื้อคนปรุงสุกว่าคล้ายเนื้อลูกวัว/เนื้อหมู (เป็นที่มาของคำสแลงว่า Long Pig) = ไม่ได้อร่อยอะไร ที่สำคัญ การที่มนุษย์กินสปีชีส์เดียวกันเสี่ยงโรคสมองพรุน ซึ่งไม่มีทางรักษา นอกจากนี้ยังเสี่ยงติดเชื้อและปรสิตสูงมาก เพราะเชื้อโรคในตัวถูกวิวัฒนาการมาให้เข้ากับร่างกายของสปีชีส์นั้นอยู่แล้ว กินเข้าไปปุ๊บเชื้อก็พร้อมทำงานทันทีเลย ในมนุษย์การ Cannibalism ทำให้เกิดโรคคูรู ที่เคยระบาดในชนเผ่าปาปัวนิวกินี เกิดจากพรีออน โปรตีนผิดปกติเข้าไปทำลายเนื้อเยื่อสมองจนเป็นรูพรุน เสียการทรงตัว และเสียชีวิตในที่สุด

Moral Philosophy avatar
⟳ Byrd TT retweeted
Moral Philosophy@ML_Philosophy·10h

Intelligence asks uncomfortable questions. Stupidity gets offended by them.

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·6h

เราชอบแนวคิดนี้ ที่ให้ priority กับตัวเองก่อนองค์กร แต่เราเองคือคนที่ยืนอยู่ด้านตรงข้าม 😂😂😂 บ.ไม่เคยบังคับให้เราทำงานหนัก/เยอะ แต่เราชอบทำงาน เราอาจจะไม่ได้โฟกัสกับงานของเราทั้งวัน แต่เราเริ่มทำงานตั้งแต่ประมาณ 08:00 - 22:00 แทบทุกวัน ตอบเมล์ ตอบ Teams แล้วก็นั่งทำ deck วนไป... เราสนุกกับการได้ทำงาน สนุกที่ได้เรียนรู้จากมัน สนุกที่ได้เห็นว่าสิ่งที่เราคิดมันออกมาเป็นอะไร จนเราไม่ได้คิดว่ามันเป็นการทำงานนั่นแหล่ะ เราทำงานหนักมากจนทุกวันนี้ก็เป็นหมอนรองกระดูกกดทับเส้น (C5/6) แต่เราก็ยังไม่เลิก/ลดนะ ก็ยังทำงานเป็นบ้าอยู่เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือตื่นเช้าขึ้นเพื่อไปออกกำลัง และก็ทำกายภาพเอา แล้วก็"อาจจะ"ลาไปเที่ยวแบบไม่เอาคอมไปด้วยมากกว่าตอนเด็กกว่านี้ แล้วไม่ใช่เรา have no life นะ เราก็มีแฟน/แต่งงานแล้ว แต่แฟนเราก็บ้างานพอๆกัน ก็เรียกว่าศีลเสมอกันนั่นแหล่ะ เพราะสองคนคิดเหมือนกันว่า work hard play hard and work harder 😅😅😅 แต่เพราะนี่คือชีวิตที่เรามีความสุขกับมันไง เรา"เลือก"ชีวิตแบบนี้ ฉะนั้นเราก็อยากให้ทุกคนคิดถึงตัวเองเหมือนกันว่า แล้วจริงๆเราชอบอะไร ถ้าชอบทำงานก็ทำไป ถ้าชอบ WLI ก็เลือกไปทางนั้น เราควบคุมชีวิตของเราเองได้นะ

บอกคนรอบตัวเสมอ โดยเฉพาะคนวัยทำงาน“อย่าแลกร่างกายตัวเอง เพื่อทำงานหนักมากจนเกินไป อย่าทุ่มชีวิตตัวเองให้องค์กรไหน ไม่มีอะไรมีค่ามากกว่าตัวเราที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง“ ร่างกายเราคือสิ่งเดียวถ้าพังไปแล้ว เอากลับคืนมาได้ยาก จงดูแลมันให้ดีที่สุด แต่งานเราถ้าเราไม่อยู่ เขาก็หาคนมาทำแทนเราไดัเสมอ ย้ำ! งานของเรามีคนทำแทนเราได้ 100% สุดท้ายปลายทางชีวิต ก็คือคนธรรมดาที่มีสุขภาพร่างกายแข็งแรงอะแก *ทำงานด้วยความใจเย็น เพราะบริษัทนี้ไม่ใช่ของเรา100% อย่ายึดติด อย่าให้ความเครียดมาทำให้สุขภาพชีวิตเราแย่ หมดไฟในการใช้ชวิต มันน่าเศร้าอยู่นะ ถ้าใครจะมาขโมยความสดใสเราไป รักษามันไว้ให้ดีเถอะ

Moral Philosophy avatar
⟳ Byrd TT retweeted
Moral Philosophy@ML_Philosophy·19h

"Being intelligent is a curse. You understand the game, see through the lies, recognize the patterns, yet you still have to play dumb to survive." - Arthur Schopenhauer

Marques Brownlee avatar
⟳ Byrd TT retweeted
Marques Brownlee@MKBHD·14h

Voyager 1 is the furthest manmade object from earth. It was launched nearly 50 years ago and has been hurtling through space at 30,000+ miles per hour ever since. Today it reached one full LIGHT-DAY from earth (the distance you travel in 24 hours going the speed of light - 16 billion miles!) Earth's next CLOSEST star, Proxima Centauri, is a bit over 4 LIGHT YEARS away The scale of the universe and how spread out everything is... is always absolutely nuts.

Nov. 18, 2026, 5:16am EST The Voyager 1 spacecraft has reached a distance of one light-day from Earth.

Moral Philosophy avatar
⟳ Byrd TT retweeted
Moral Philosophy@ML_Philosophy·Nov 17

The problem with modern politics is that winning elections has become more important than solving problems.

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·9h

ถ้าให้เรียง 1. Corp Culture 2. Management/Manager 3. Room to grow 4. Stability 5. Pay ข้อแรก เพราะมันเชปวิธีการคิด วิธีการทำงาน สิ่งที่เค้าให้ความสำคัญ (จริยธรรม/ธรรมาภิบาลขององค์กร) มนุษย์ทุกคนล้วน"ปรับตัว"ให้เข้ากับองค์กรได้ แต่"เปลี่ยน"ตัวตนไม่ได้ ถ้านั่นเป็น core values ของคนนั้นๆ แล้วถ้าเลือกอะไรที่มันขัดกับตรงนั้นปุ๊บคือตายอ่ะ อยากให้คน value สิ่งนี้มากๆ ข้อสอง หัวหน้า (จริงๆเรามองที่โอกาสเติบโตพอๆกับหัวหน้า) แต่ถ้าตอนสัมฯแล้วมันไม่คลิก โอกาสที่เข้าไปแล้วพบว่ามันจะทำงานด้วยกันไม่ได้จะค่อนข้างเยอะเลย แล้วต่อให้ในองค์กรมีโอกาสในการเติบโตมากขนาดไหน แต่ถ้าหัวหน้าไม่สนับสนุนก็จบ (เพราะ assessment และ perf/peer review รวมถึง calibration มันมาจากเค้า) ส่วนความมั่นคงกับเงิน เราให้ความสำคัญพอๆกัน เพราะเราผ่านอะไรมาเยอะละ (สมัยนี้ไม่มีใครพูดคำว่า VUCA กันแล้วมั้ง) ความมั่นคงที่แท้จริงคือการสร้างคุณค่าในตัวเรา ถ้าเราเก่งพอ และสามารถสร้าง result ให้องค์กรในระดับที่มี impact ได้ มันก็จะมั่นคงเองในระดับนึง และเรื่องเงิน เรายอมถอยได้ถ้าเนื้องานมันสนุกพอ + มีโอกาสในการไปต่อ (เราเชื่อเรื่องถอยครึ่งก้าว ก่อนจะกระโดดอ่ะ)

เวลาสัมภาษณ์งาน ทุกคนให้ความสำคัญกับอะไรมากที่สุด? เงินเดือน / หัวหน้า / วัฒนธรรมองค์กร / ความมั่นคง / โอกาสเติบโต

มุมมองบุคคลที่สาม avatar
⟳ Byrd TT retweeted
มุมมองบุคคลที่สาม@3rdEyesView·16h

น้องๆที่กำลังเตรียมตัวสัมภาษณ์งานแรก ผมอยากฝากเรื่องหนึ่งครับ ก่อนหน้านี้ผมเคยเล่าให้น้องฝึกงานที่บริษัทฟังว่า มีทักษะบางอย่างที่มหาวิทยาลัยอาจไม่ได้สอน แต่พอเข้าสู่โลกการทำงานแล้ว เราจะต้องใช้มันอยู่ตลอด ผมเรียกมันว่า ทักษะการเอ๊ะ ทักษะการต่อรอง และทักษะการเป็นมุมมองบุคคลที่สาม วันนี้เลยอยากเอามาขยายความให้น้องๆที่กำลังเตรียมตัวเป็น First Jobber ครับ 1. ทักษะการเอ๊ะ - สงสัยให้เป็น ถามให้เป็น สมมติว่ากรรมการสัมภาษณ์ให้โจทย์มาว่า ถ้าได้รับมอบหมายงานที่ไม่เคยทำมาก่อน จะจัดการอย่างไร? หลายคนอาจรีบตอบว่า จะพยายามทำให้ดีที่สุดครับ แต่ผมอยากเห็นมากกว่านั้น ลองถามกลับเพื่อทำความเข้าใจโจทย์ก่อนก็ได้ครับ เช่น งานนี้ต้องการผลลัพธ์อะไร มีเวลาทำเท่าไร มีข้อจำกัดอะไรบ้าง หรือมีใครที่เราสามารถขอคำแนะนำได้ การถามไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่งนะครับ มันแสดงให้เห็นว่าเรารู้จักหาข้อมูลให้เพียงพอก่อนลงมือทำ ในชีวิตทำงานจริง บางทีคนสั่งงานก็อธิบายไม่ครบ และบางครั้งคนสั่งเองก็อาจยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีข้อจำกัดอะไรอยู่บ้าง คนทำงานที่ดีจึงไม่ใช่แค่ทำตามคำสั่งเก่ง แต่ต้องรู้จักตั้งคำถามด้วย 2. ทักษะการต่อรอง - หาข้อตกลง ไม่ใช่หาคนแพ้ชนะ สมมติว่ากรรมการถามว่า ถ้าหัวหน้ามอบหมายงานด่วนให้ แต่เรามีงานสำคัญอีกชิ้นที่ต้องส่งวันนี้เหมือนกัน จะทำอย่างไร? ไม่จำเป็นต้องตอบว่าจะทำให้เสร็จทั้งสองงานให้ได้เสมอไปนะครับ ลองอธิบายว่าเราจะบอกหัวหน้าถึงงานที่มีอยู่และเวลาที่เหลือ แล้วขอให้ช่วยจัดลำดับความสำคัญ หรือเสนอทางเลือกว่าชิ้นไหนสามารถส่งบางส่วนก่อนได้ ชิ้นไหนต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม นี่คือการต่อรองเรื่องข้อจำกัดและความคาดหวัง ไม่ใช่การปฏิเสธความรับผิดชอบ ในโลกการทำงาน เราจะเจอสถานการณ์ที่ทรัพยากร เวลา และความต้องการของแต่ละฝ่ายไม่ตรงกันอยู่เสมอ การต่อรองที่ดีคือทำให้ทุกฝ่ายเข้าใจข้อจำกัดของกันและกัน แล้วหาทางเลือกที่ยอมรับร่วมกันได้ 3. ทักษะการเป็นมุมมองบุคคลที่สาม - มองให้พ้นจากมุมของตัวเอง สมมติว่ากรรมการถามว่า ถ้าเพื่อนร่วมทีมไม่เห็นด้วยกับวิธีทำงานของเรา จะทำอย่างไร? บางคนอาจตอบว่า จะพยายามอธิบายให้เพื่อนเข้าใจว่าเราคิดถูกอย่างไร แต่ลองคิดอีกมุมหนึ่งนะครับ ก่อนจะพยายามทำให้ใครเข้าใจเรา เราได้พยายามเข้าใจเขาหรือยัง? เขาอาจมีข้อมูลบางอย่างที่เราไม่มี อาจเห็นความเสี่ยงที่เรามองไม่เห็น หรืออาจรับผิดชอบผลกระทบอีกด้านหนึ่งของงาน ลองถอยออกมามองทั้งสองฝ่าย รวมถึงเป้าหมายของทีม แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเดินต่ออย่างไร ทักษะนี้ไม่ใช่การยอมคนอื่นตลอดเวลา และไม่ใช่การไม่มีจุดยืน แต่เป็นการไม่ยึดว่ามุมมองของเราคือความจริงทั้งหมด น้องๆอาจสงสัยว่า ถ้ายังไม่เคยทำงาน จะเอาประสบการณ์จากไหนมาตอบคำถามเหล่านี้? ไม่จำเป็นต้องเป็นประสบการณ์ทำงานประจำครับ งานกลุ่มที่มหาวิทยาลัย โปรเจกต์จบ การฝึกงาน กิจกรรมชมรม หรือแม้แต่ปัญหาที่เคยเจอระหว่างเรียน ก็เอามาเล่าได้ ลองเตรียมเหตุการณ์จริงที่ตัวเองเคยเจอไว้สักเรื่อง แล้วอธิบายให้กรรมการฟังว่า ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น เรารับผิดชอบอะไร เราตัดสินใจทำอะไร เพราะอะไร และสุดท้ายผลออกมาอย่างไร ถ้าย้อนกลับไปได้ มีอะไรที่เราอยากทำให้ดีกว่าเดิมไหม? สิ่งสำคัญไม่ใช่ทำให้กรรมการเชื่อว่าเราเก่งทุกอย่าง แต่ทำให้เขาเห็นว่าเรามีวิธีคิดอย่างไรเมื่อเจอสิ่งที่ไม่รู้ เจอข้อจำกัด หรือเจอคนที่คิดไม่เหมือนเรา และขอฝากอีกอย่างครับ อย่าเอาตัวอย่างทั้งหมดนี้ไปท่องเป็นคำตอบสำเร็จรูปนะครับ เพราะคำถามเดียวกันอาจมีคำตอบที่เหมาะสมได้หลายแบบ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และหน้าที่ของงานนั้นๆ สำหรับผม Hard Skill เป็นสิ่งที่เรายังเรียนรู้และฝึกฝนเพิ่มเติมได้ตลอด แต่ Soft Skill เหล่านี้ก็ต้องอาศัยเวลาและประสบการณ์ในการพัฒนาเช่นกัน ไม่ต้องรอให้ได้งานก่อนถึงจะเริ่มฝึกครับ เริ่มฝึกได้ตั้งแต่วันนี้เลย ขอให้น้องๆทุกคนโชคดีกับการสัมภาษณ์งาน และได้เริ่มต้นชีวิตการทำงานในที่ที่เปิดโอกาสให้เรียนรู้นะครับ #careerrealitycheck #firstjobber #มุมมองบุคลลที่สาม

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 18

เราเลือกเป็นหัวหน้า... ไม่สิ เราเลือกเป็นมากกว่านั้นอีก เราเป็นคนไม่ชอบทำงาน operations เลย เราไม่สนุกกับการทำงานเดิมๆ ซ้ำๆ เราชอบคิด เราชอบ strategize เราอยากมี autonomy ในการตัดสินใจ (เราขึ้นชื่อได้ว่าเป็นคนที่ชอบ challenge status quo ในทุกองค์กรที่เราทำงาน) ซึ่งการเป็นตัวจิ๋วๆในทีมมันไม่ตอบโจทย์เรา เราเป็นคนมองภาพกว้าง เราเป็น visionary ในระดับนึง และก็เป็น transformative มากๆ เราก็ชอบเห็นความคิดของเราที่อาจจะเป็น long term vision มันถูก turn into reality ซึ่งถ้าคุณไม่ได้อยู่ในจุดที่ senior พอ สิ่งเหล่านี้มันจะไม่เกิดขึ้น นั่นแหล่ะ เราไต่ career ladder มาด้วย mindset แบบนี้ (เงินไม่เคยเป็นเรื่องหลักในชีวิตเรา) แล้วพอเราโตขึ้น ความสนุกที่เพิ่มขึ้นคือการได้เป็น mentor และสร้าง platform ให้น้องๆได้โตขึ้นไป ให้พวกเค้าได้ realise potential ของตัวเอง - เคยมีน้องในทีมเราเรียกเราว่า พี่ไม้ขีดไฟเลยด้วย เพราะไปจุดไฟในตัวเค้า... นี่แม่งคือความภูมิใจของเราอ่ะ ซึ่งเราเข้าใจนะ คนสมัยนี้อาจจะไม่ได้มี values เดียวกับที่เรามี เค้าจะพอใจแค่นั้น แต่อยากบอกว่าไม่ว่าจะตัดสินใจอะไรลงไป ให้ลองคิดไปข้างหน้าในอีก 10-15 ปีข้างหน้าด้วยว่าจะเสียใจกับสิ่งที่เราตัดสินใจในวันนี้หรือเปล่า

ทำไมเดี๋ยวนี้คนรุ่นใหม่ถึงไม่ค่อยอยากเป็นหัวหน้ากันแล้วอะ เมื่อก่อนการได้เลื่อนตำแหน่งคือความก้าวหน้าในชีวิต แต่เดี๋ยวนี้หลายคนกลับเลือกเป็นพนักงานธรรมดา เพราะเงินเดือนเพิ่มนิดเดียว แต่ความรับผิดชอบเพิ่มเป็นสิบเท่า ไหนจะต้องรับแรงกดดันจากทั้งลูกน้องและผู้บริหารอีก ถ้าเป็นคุณ ยอมได้เงินเดือนเพิ่มเพื่อเป็นหัวหน้า หรือขออยู่ตำแหน่งเดิมแบบสบายใจกว่า?

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 18

อันนี้ก็ take it too personal ไปนิดนึง การตัดสินใจ let go ใครซักคน มันเป็น confidential process อยู่แล้ว แล้วยิ่งถ้าเค้ารู้ว่าคุณสนิท มันยิ่งจะสร้าง bias ตอนตัดสินใจด้วยซ้ำ แล้วทางจขทว.ก็บอกเองว่าตัวเพื่อนเองก็ performance ไม่ดีจริงๆ มันก็ logical ที่จะให้ออก คือมองในมุม org/team mgmt มันก็เข้าใจได้หมด มันไม่ได้มีการหักหลังอะไรกันทั้งนั้น มันคือ professional methodology แค่นั้นเอง on a flip side นี่คือสิ่งที่ดีขององค์กรด้วยซ้ำเวลา evaluate คน เพราะวัดกันที่ performance จริงๆ ไม่ใช่สนิทกับใคร เคยไปเล่นกับใครแล้วจะมี leverage ในการได้โอกาสมากกว่าอีกคนนึง ไม่ว่าจะเป็นโอกาสในการเติบโต หรือ 2nd chance ก็ตาม

นายโทรมาบอกว่าเพื่อนในทีมจะโดนจ้างออก สิ้นสุดงานสิ้นปีนี้ ที่อึ้งคือกุเพิ่งมารู้ว่าเค้าเรียกหัวหน้าแผนกอื่นๆไปปรึกษาเมื่อวันศุกร์ ทุกคนไม่มีใครแย้ง แล้ววันศุกร์นี่อยู่ออฟด้วยซ้ำแต่ไม่มีใครเรียกคุย ไม่ถามคห พี่ๆพวกนั้นเพิ่งเล่นกับเพื่อนนี่ด้วยซ้ำ ลับหลังทำกันขนาดนี้เลยเหรอวะ

Reads with Ravi avatar
⟳ Byrd TT retweeted
Reads with Ravi@readswithravi·Nov 17

I’m in love with this sentence: “Pressure is a privilege. It means things are expected of you.”

JΛY • 제 타나콘 💻 avatar
⟳ Byrd TT retweeted
JΛY • 제 타나콘 💻@jay_thvnkrn·Nov 16

คำคมวันนี้; อย่าเสียความเป็นตัวเอง เพียงเพื่อให้ใครบางคนพอใจ

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 17

สำคัญมาก มาก มาก มาก มาก มาก สำหรับตัวเองที่อยู่ในสายเทคฯ ถ้าเทียบสกิลด้านเทคฯแล้วผมนี่กากมาก แต่ตอน early career ของผม competitive advantage ของผมอยู่ที่ภาษาเลยครับ ดีกว่ายังไง ? เพราะโลกเราขับเคลื่อนด้วยการสื่อสารครับ ต่อให้คุณเก่งขนาดไหน คุณสื่อสารไม่ได้ (ทั้งสื่อออกและรับเข้า) มันก็ทำให้คุณไปต่อไม่ได้แล้ว พอเราได้ภาษาดีกว่าคนอื่นๆ เราสามารถอธิบายสิ่งที่เราคิดได้ดีกว่า ถามสิ่งที่เราไม่รู้ได้ตรงประเด็นกว่า เราเข้าใจได้เร็วกว่า รวมถึงเราสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมได้เร็วกว่า นั่นแปลว่าคุณทำงานกับต่างชาติได้ง่ายกว่าคนอื่น เร็วกว่าคนอื่น รวมถึงงานที่จะได้ทำก็เปิดกว้างมากกว่าคนอื่น แล้วถ้าวันนึงคุณอยากลอง challenge ตัวเองไปหางานทำตปท. เรื่องภาษาจะไม่เป็นอุปสรรคของคุณครับ ตอนผมได้โอกาสในชีวิต ผมเชื่อว่ามีคนที่เก่งกว่าผมอีกมากในตลาด แต่ผมเห็นว่าเค้าสื่อความคิดเค้าได้ไม่ดีเท่าผม นั่นทำให้ผมถูก evaluate ในมุมของคนอื่นๆดีกว่าคนนั้น สรุปเลยละกัน ถ้าผมบอกน้องๆได้ ผมบอกเลยว่าไปเติมภาษาเถอะ (ควบคู่ไปกับ AI ก็ดี) มันทำให้เราไปได้ไกลมากๆๆๆๆๆจริงๆนะ

หลายคนพูดว่ายุคนี้การพูดภาษาที่2 ได้โดยเฉพาะภาษาอังกฤษนั้นสำคัญมาก อยากรู้ว่าภาษาอังกฤษเปลี่ยนชีวิตทุกคนยังไงกันบ้าง

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 17

อันนี้จริงๆเกือบถูกละ แต่ถ้าจะต้องวัดว่าควรจะออกจากงานดีมั้ย มันจะแยกเป็น 5 ข้อ - ตัวงาน | หัวหน้า | ทีม | เงินเดือน | โอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง... ซึ่งแต่ละคนรวมถึงจังหวะของชีวิตก็ให้น้ำหนักตรงนี้ไม่เท่ากัน ตอนเราเด็กกว่านี้ เราสนใจแค่เนื้องานกับโอกาสในการเรียนรู้ เพราะเราจะใช้มันต่อยอดไปได้อีกในชีวิตการทำงานในอีก 20-30 ปีข้างหน้า หน.แย่ ทีมห่วย เงินไม่กากไป เราก็ทนทำไปเพราะเราคิดเหมือนว่าเราไปเรียนแถมได้เงิน แต่พอ mid-career ที่เราพอมีความสามารถ เราก็จะไปโฟกัสที่ทีมและหัวหน้าแทน เพราะคนพวกนี้จะช่วยให้เราไปได้ไกลกว่าเดิม ไม่ว่าจะ support เรา mentally or professionally ทีมที่ไม่ดีหรือหัวหน้าที่ไม่พร้อมทำตรงนี้ เราก็จะมองแล้วว่ามันเป็น hurdle ของการไปข้างหน้าของเรา ซึ่งทั้งหมดที่พูดมา เราไม่อยากให้เอาอารมณ์มาตัดสินใจอะไรทั้งนั้น ให้มองทุกอย่างแบบ fact-based ให้หมด เพราะคนเรามันมี emotional bias อยู่แล้ว ให้มองให้ขาด ตัดอารมณ์ให้ได้ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจเรื่องใหญ่ๆเสมอๆ และสุดท้าย เรา approach การเลือกงานใหม่จากการวัด 5-6 ข้อนี้เหมือนกัน ไม่ใช่แค่คิดตอนที่จะออก แต่คิดตั้งแต่วันที่เลือกงานเลย (ข้อ 6 ของเราคือเราจะดูว่า corporate ethics/principles มันขัดต่อความเชื่อของเราหรือเปล่า)

สำหรับทุกคน อะไรคือจุดที่ทำให้ตัดสินใจลาออกจากงานที่เก่าจริงๆ ระหว่าง 1. เนื้องาน 2. หัวหน้า/เพื่อนร่วมงาน 3. เงินเดือน มาแชร์กันหน่อย

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 17

จากคนที่ย้ายแล้วสองรอบ ถ้ามั่นใจว่าอยากใช้ชีวิตอยู่ตปท. (แบบไปแล้วไม่กลับเลยนะ ยกเว้นจำเป็น) ไปยิ่งเร็วยิ่งดีครับ ผมย้ายครั้งแรกตอน 25 แล้วกลับไทยตอน 29 ตอนนั้นคือง่ายมาก กระเป๋าลากใบเดียวเลยด้วยซ้ำ อายุผู้ใหญ่ที่บ้านก็ยังไม่มากยังพอดูแลตัวเองได้ การปรับตัวกับภาษาก็ง่ายกว่า ภาระรอบตัวก็ยังไม่เยอะ อนาคตข้างหน้ามันยังมีอีกยาวอ่ะ คือถ้าเฟล มันก็คือการ fail forward แบบแทบไม่เสียอะไรเลย นี่ย้ายรอบล่าสุดนี่ 40 ต้นๆ คิดเยอะมาก ไม่ว่าจะเรื่องส่วนตัวเพราะต้องวางแผนละว่า ถ้าไปแล้วอยากจะกลับ จะกลับมาทำอะไรได้ หรือว่าถ้าอยู่ต่อ คนข้างหลังจะยังไง สินทรัพย์ที่มีในไทย รถ บ้าน ฯลฯ จะจัดการยังไง จะวางแผน retirement ยังไง คือความรับผิดชอบมันเยอะกว่าเดิมเยอะมากครับ ฉะนั้น ถ้าตั้งธงแล้วว่าจะไป หาทางไปตั้งแต่เด็กๆเลยครับ

📌 อายุ 30-35 มีใครคิดจะย้ายประเทศไหมครับ?

Byrd TT avatar
Byrd TT@byrdtt·Nov 17

ครอบครัว เราก็เหมือนวัยรุ่นและคนรุ่นใหม่ๆทั่วๆไปที่คิดว่า เห้ยเรียนจบละ หาเงินได้เองละ เราก็อยากใช้ชีวิตของเราไปนั่นแหล่ะ เรา take it for granted มาตลอดกับคนที่บ้าน ใส่ใจบ้างไม่ใส่ใจบ้าง ตามวิถีของคนรุ่นเรา แต่พอเราเจอ incident ใหญ่ๆครั้งนึงในชีวิต ครอบครัวคือคนที่ไม่เคยตั้งคำถามกับการตัดสินใจของเรา ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเรา จนเรารู้สึกได้เองว่า เออว่ะ การมีคนที่ดีที่พร้อมซัพพอร์ตเราอยู่ (แบบ mentally/emotionally นะ) แม่งดีกว่าไม่มีขนาดไหน แล้วที่ผ่านมาเราทำไมแม่งไม่เคยเห็นเลยวะ แล้วยิ่งตอนนี้เราเห็นพวกเค้าอายุมากขึ้นไปทุกวัน เวลาที่มันนับถอยหลังไปทุกวันแล้ว เราก็ยิ่งรู้สึกว่าเราต้องให้ความสำคัญกับเค้ามากๆ เพราะเวลามันไม่สามารถถอยกลับได้แล้ว ถ้าไม่ใช้เวลากับเค้าตอนนี้ เราอาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้วก็ได้

มีเรื่องอะไรที่เมื่อก่อนทุกคนไม่เห็นความสำคัญ แต่พอโตขึ้นกลับรู้สึกว่าเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ๆ บ้าง